Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

χαϊκού σιωπηλής κραυγής

Αποτέλεσμα εικόνας για χαϊκού υποθετικής δράσης

Φοράς τον ήλιο
Γι αυτό μην στολίζεσαι
Λευκό γιασεμί

*
Σαν την σελήνη
Που αθόρυβα περνά
Μοιάζεις Θεέ μου

*
Κυκλάμινο μου
Η μπέρτα που έβαλες
Βάφει τον βράχο

*
Πάνω στο δέντρο
Ασημένιο σκαλώνει
Μάτι παγονιού

*
Υγρή κάμαρα
Ηδονής χάρτες κλέβεις
Απ' το δειλινό

*
Στα χέρια φυλάς
Δίπλα στα δακτυλίδια
Κερασιάς ανθούς

*
Ολόγυρα τριγμοί.
Αστερισμοί διασχίζουν
Βαθιά το νερό

*
Ήπιες τον ήλιο
Και στο ημίφως λάμπεις
Χάντρα της τίγρις

*
Σκάλισες πάνω
Σε κίονα δωρικό
Μικρά χαϊκού

*
Σπονδή ξεκινά.
Στην πλώρη την άγκυρα
Φέρνει το κύμα

*
Μικρό πέλαγος
Πόσα σου 'δωσε νησιά
Η λάβα της γης

*
Χορεύεις γυμνή
Στου καραβιού τα ξάρτια
Γοργόνα θνητή

*
Σαν χλιμιντρίζει
Το άλογο στον κάμπο
Οι σφαίρες ριγούν

*
Αιώνια τρέχεις
Ρυτιδώνοντας τη γη
Ποταμού νερό

*
Φαιό αμπέλι
Στους τροχούς του χειμώνα
Αλέθεις χυμούς

*
Σβέλτο ελάφι
Περνά από κοντά σου
Πάρε το σφρίγος

*
Μην απορήσεις
Αν μαραθεί το φύλλο
Πρώτο στο δέντρο

*
Ξέσπασε μπόρα
Στου βοριά το καλύβι
Ο σπόρος τρίζει

*
Ανέβα ψηλά
Στων νεφών τις σημαίες
Μ' ένδοξους στίχους

*
Τριαντάφυλλο
Κι αν μ' αγκυλώνεις, εγώ
Σε ξεφυλλίζω

*
Σαν αρμενίζεις
Καραβάκι του γιαλού
Γλάροι σε φρουρούν

*
Μόνο ένα χάδι
Φτάνει για να ανοίξει
Βυθούς σκοτεινούς

*
Σ' έρημο σπίτι
Περνά την χαραμάδα
Απρόσκλητο φως

*
Σαν ανταμώσει
Την άμμο ο κοχλίας
Στ' άσπρα πλουτίζει

*
Μεθάς σε γιορτή
Σπουργίτι που ξέχασες
Ξάφνου τις τρίλιες

*
Χιονοπέδιλα
Στην χιονισμένη κορφή
Φορά ο ήλιος

*
Χτυπάς το ντέφι
Τσιγγάνα που έμαθες
Πίκρες να δένεις

*
Ο ήλιος τρέχει
Στη χιονισμένη πλαγιά
Σε δυο ρυάκια

*
Για λίγο περνούν
Τα αστέρια στις στάχτες
Κι ανάβουν φωτιές

*
Σεπτό στασίδι
Η αμαρτία ήρθε
Να σ' εξυψώσει


Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

μένω εδώ...

Αποτέλεσμα εικόνας για μένω εδώ

Μένω εδώ
Εγώ η απόλυτη ταξιδιώτισσα
Απάγκιο βρίσκω
Πλάι σε βράχους μαυλιστικούς
Ντυμένους με τα νεύρα των κισσών
Εδώ το ησυχαστήριο μου
Εδώ κι η κραυγή μου που σε ανταμώνει

Άπληστη μην με πεις
Κι ούτε απόκοσμη να με ονομάσεις
Βγήκα στον κόσμο με τα σαντάλια τριμμένα
Τα ρούχα παλαιικά και την ψυχή κρεμάμενη
Σαν ξίφος που απόστασε στην πληγή
Δρόμους ν' ανοίγει προς της καρδιάς το φυλάκιο

Μένω εδώ
Απασφαλισμένη από τις επιθυμίες
Κι αν λαχταρώ κι αν ποθώ
Η ζωή με πλήρωσε με το έλασσον
Χειροδίκησα μαζί της
Λογομάχησα με λέξεις βίαιες μεμπτές
Νίκησα περιβαλλόμενη στέφανο ήττας
Δεν ψάχνω αίτια κι ούτε η εκδίκηση μ' οδηγεί
Μόνη ακολουθώ τα αρχαία χνάρια
Που θα με φέρουν πιο κοντά στη περίμετρο του κύκλου

Δυστυχής δεν υπήρξα
Διαφύλαξα σαν θησαυρό μια πράσινη φωλιά
Αέρινη γήινη άπαρτη να με στεγάζει
Μάλιστα ήμουν προετοιμασμένη καλά
Να γευτώ εξ ολοκλήρου την μαγεία της φυγής
Χωρίς συνεπιβάτες οχληρούς

Κι αν με ρωτήσεις αν τώρα νιώθω πλήρης
Ένα θα πω:
Πως σε εσένα επιστρέφω
Επιχειρώντας καθημερινά
Να ακουμπήσω την απεραντοσύνη
Του βλέμματός σου
Των ματιών σου τον ίσκιο να εξηγήσω
Που συνεχώς με παραπλανά
Με χιλιάδες νέες προεκτάσεις
Με ανταμοιβη μία και μόνη:
Του κορμιού μου την  θυσία να επιβλέπω
Σαν μυθικός Πανόπτης

Εγώ η απόλυτη ταξιδιώτισσα επιστρέφω!



Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

χαϊκού μικρής πορείας

Αποτέλεσμα εικόνας για χαϊκού μιας υφής

Φιλιά στον κήπο
Κότσυφας αποθέτει.
Απόχες κεντώ

*
Μόνο σεργιανά
Σε σώματα αγάπης
Χνουδάκι κλέφτης

*
Στραγγίζει χυμούς
Κίτρινη πεταλούδα
Κι αίφνης σκορπά

*
Αχνοχαράζει.
Στο δάσος τρελός λαγός
Ροδαλός ξυπνά

*
Λουρί ο βοριάς
Μου έδεσε στο χέρι
Τρελά σε ζητώ

*
Ρυτίδες βαθιές
Σε ελιάς περιβόλι:
Αιώνες παθών

*
Καθόταν ψηλά
Σε κλώνους χρυσαφένιους
Σπουργίτι χλωμό

*
Ανέμου μπέρτα
Τυλίγει την θάλασσα
Σπάει ο βυθός

*
Άκου πως πέφτει
Βουερά ο χείμαρρος:
Πέτρες που κυλούν

*
Τρέχεις ελάφι
Σε αιμάτινο κάμπο
Χωρίς μια πληγή

*
Φεγγαριού ντέφι
Νυχτολούλουδα ξυπνά
Με νότες μέθης

*
Στη λίμνη περνά
Πυρπολώντας τα νερά
Φεγγαριού δίσκος

*
Στην αποβάθρα
Μοναχό περιστέρι
Κάβους ξηλώνει

*
Ταξιδιάρικο σκαρί
Μ' όρθια την  πλώρη
Πως να σε φτάσω;

*
Πράσινη στέκεις
Άγουρη καλαμποκιά:
Λοφίο της γης

*
Σκούρο φεγγάρι
Ανεβοκατεβαίνεις
Καραβιού σκάλες

*
Πλέκεις μακριά
Σε δασωμένα μέρη
Δίχτυα του κισσού

*
Πλήθη Πελαργών
Στεριώνουν στα σήμαντρα
Φτεράκια ζεστά

*
Άπαρτες πόρτες
Σε καστροπολιτείες
Ελαύνουν στο χτες

*
Έμεινες πάλι
Φεγγριστό μου τζιτζίκι
Χωρίς συνοδό

*
Χόρτο της άμμου
Την αρμύρα που ήπιες
Δως' την στο κύμα

*
Σκάλα που μοιάζεις
Με βραχόκηπο βυθού
Σε ανεβαίνω

*
Πουλί ξεκινά
Για μεγάλο ταξίδι
Συγχώρεσε το

*
Πάνω στο κουπί
Υγρή μια πεταλίδα:
Αφρού μενταγιόν

*
Κόβει το σύρμα
Στα δύο μια κορδέλα
Πλούτη να έχεις


Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

επιστρέφω φιλιά

Αποτέλεσμα εικόνας για επιστρέφω τα φιλιά
Μένω εδώ
Σε ένα κατακόρυφο ύψος
Προωθούμαι ψηλά
Λάμπος χαοτικό
Σε βαράθρου φρύδι
Ζυγιάζω ζωή
Να σε ποθώ
Λεπτός υμένας
Διαρρηγνύομαι
Σκορπώντας μεθυσμένα ρόδα
Στους μύστες του έρωτα
Τις άναστρες νύχτες αγαπώ
Κι εκεί το δεύτερο σπίτι μου
Αν για λίγο σου ξεφύγω

Αποκαλύπτομαι
Με ανέστιο ρούχο
Σε ανέμους φονιάδες
Μη με ρωτήσεις
Από που απέδρασα
Κρατάω λόγχες
Και θα πληγωθείς
Μινωίτισσα γίνομαι θεά
Στην πόλη σου καταλύω
Χωρίς δώρα κι ενδείξεις

Με μόνο ένα στοίχημα προσωπικό:
Επιστρέφω φιλιά
Που στις όχθες μου βρήκα
Να θρηνούν παντέρημα
Ίσως σε γνωρίσουν
Κι αν όχι
Αν σου αντισταθούν
Φίλεψε τα μικρά κουφετάκια
Απ' το καλάθι των αισθήσεων
Σαν αποδέκτης χρέος μην έχεις
Σε επαίτες στρυφνούς
Ως όφειλα να κάνω
Σε προστάτεψα πάλι
Απ' τους κακούς οιωνούς
Διπλός πέλεκυς και σπινθήρας

Κι αν χορταράκι γίνω
Άρωμα θα χαρίζω
Γι αυτό περιπλανιέμαι
Πατρίδα να βρω
Σκόνταψα σε πέτρα ριζιμιά
Κι άργησα πολύ
Πατρίδα ζητώ
Με νέο όνομα
Χωρίς πληγές που κακοφορμίζουν
Ένα νησί με ηφαίστεια
Η τέφρα με θρέφει
Ριζώνω στο μαύρο
Σαν ψυχή που απόστασε
Πλοκάμια να δένει
Μικρά ενθυμήματα απ' το ποτέ




χαϊκού μιας λάμψης

Αποτέλεσμα εικόνας για χαικού

Κοντάρια νερού
Διέρρηξαν το κορμί
Δες με πηγάζω

*
Σε άνθος κυρτό
Μια μέλισσα συλλέγει
Ζείδωρους χυμούς

*
Κάθιδρος νοτιάς
Κομίζει στα βλέφαρα
Φιλιά δροσερά

*
Μια πεταλούδα
Σκίασε την θάλασσα
Πρόβαλαν νησιά

*
Στο πυκνό δάσος
Πλέξαν τα βρύα φωλιές
Με τόσο δάκρυ

*
Παραδόθηκε
Μια ακακία στο φως
Κανίστρι γάμου

*
Πάνω στην καρδιά
Της πανσελήνου αίμα
Ρυθμούς αλλάζει

*
Θάλασσα πλατιά
Κι ούτε ένας ορμίσκος
Γι' αραξοβόλι

*
Λάθεψες πάλι
Τριζόνι κι αρχίνησες
Όρθρου ψαλμό

*
Σπάει το κύμα
Κι η στέρνα φυλακίζει
Αρνησιάς δάκρυ

*
Διάφανα νησιά
Πνιγμένα στις κουτσουπιές
Αργά βουλιάζουν

*
Μια ανεμώνη
Περιπαθής ξεφτίζει
Θυμικού ξέρες

*
Αφέσου ψηλά
Στα ξάρτια των ανέμων
Πειρατής μέγας

*
Χρυσούς αμφορείς
Στραγγίζει λάγνα το φως
Μεθούν οι κλώνοι

*
Φως ουράνιο 
Σκαλιστά κλαρινέτα 
Ερωτεύθηκες 

*
Βοστρύχους της γης 
Στην ώρα του έρωτα 
Το φως κουρσεύει

*
Ξέχνα το θέρος
Ο τυφλός καβαλάρης
Ψυχρά το θωρεί

*
Ξαφνικά ρίγη
Στις φυλλωσιές της φτελιάς
Δονούν τη μέρα

*
Ήρθες τρέμοντας
Ν' ακουμπήσεις στα σκίνα
Στεφάνι ήττας

*
Στο ακρογιάλι
Νεαρό γλαροπούλι
Πενάκι κρατεί

*
Λινό ύφασμα
Το κορμί σου δροσίζει
Πάλλευκο θέρος

*
Ονείρου τροχός
Διαπερνά τις νύχτες σου
Πρώιμος ήλιος

*
Στριφογυρίζει
Κολύμπρι στο κλήμα
Θαυματοποιός

*
Αέρας περνά
Σε καλάμι ποταμιάς
Ήχους στοιχίζει

   

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

αν υπήρξες...

Αποτέλεσμα εικόνας για αδημονία μοναξιά

Αν υπήρξες
Αν στην κοιλιά του χελιδονιού
Γράψαμε τα μηνύματα
Είναι που σε άγγιξα χωρίς αφή
Είναι που σε είδα χωρίς μάτια
Κι ήταν σαν να σου μίλαγα
Ψαλιδίζοντας με ραθυμία λεπτές λωρίδες

Αν λιποτάκτησα
Αν στην απόχη κλείσαμε
Την σημαία του έρωτα
Είναι που πάνω στο κρύο τζάμι χάραξα
Τις φτερούγες ενός νεκρού περιστεριού
Κι ήταν σαν να σ' είχα
Κι άφοβα να σε έπαιρνα ταξίδι μακρινό
Στους δικούς μου κύκλους

Αν ξεχείλισε η καρδιά
Αν στα κόκκινα φιλιά κρύψαμε
Τα πανάρχαια μυστικά
Είναι που πάνω στα αφρισμένα κύματα
Κυμάτισε ο πόθος μου σαν χάρτινη βαρκούλα
Κι ήταν σαν να σ' έβλεπα
Κι απάνω σε βράχο τραχύ τα μαλλιά μου να έλυνα
Και να σε καλούσα

Αν σε έχασα
Αν σε βυθισμένες πολιτείες μαζί περπατήσαμε
Είναι που ακόμα προσδοκώ τον ερχομό σου
Και μοσχοβολώ σαν το κερί της μέλισσας
Που ολότελα κυρτωμένο στάζει πάνω στο δέρμα
Καυτές υποσχέσεις
Γιατί πριν έρθεις
Στις ράχες των βιβλίων σε συλλάβιζα παιδί ακόμα

Αν κροτάλιζα τα χέρια μου
Από αγανάκτηση 
Αν σε μικρά κουτάκια ξεχάσαμε τα δάκρυα
Της χρυσόμυγας
Είναι που στην άσφαλτο ανέβαζα τα όνειρα
Και τα δάκρυα του ήλιου διαρκώς υπερτιμούσα
Βγάζω φτερά σε συναντώ
Ακούω τα μυστικά σου σε μαθαίνω
Και στο μικρό σου νύχι ακουμπώ
Μια λευκή σελίδα που πάνω της οι ποιητές
Θα γράψουν αγάπης τραγούδια

Έτσι σε θέλω βουβό κι απόμακρο λυράρη
Που στις χορδές της ψυχής μου
Με δοξάρι λεπτό θα συνθετει μικρά πρελούδια

Συμμετείχε στο δρώμενο "Παίζοντας με τις λέξεις" της me(maria)
μαζί με αξιόλογες και αξιοπρόσεχτες συμμετοχές!


Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

ξαφνικά το μαύρο

Αποτέλεσμα εικόνας για ξαφνικά το μαύρο

Ήξερα πως μια δεύτερη φύση
Έκρυβα μέσα μου
Μάλλον την δική σου
Χρώματα νέγρικα
Γλυκά νερά κι έρημοι εκτενείς
Ως εκεί που το μάτι φτάνει
Φύση μπερδεμένη
Αμφίσημη να με παιδευει
Ωστόσο συχνά καταφέρναμε
Να συγχρονιστούμε
Αφηνόμασταν στην τρέλα
Πετούσαμε τα ρούχα ψηλά
Σαν νιώθαμε το χνώτο της νεότητας
Στο γδαρμένο τζάμι της μοίρας
Που δεν μας ξεχώρισε

Στο ίδιο κελί εγκλωβισμένοι
Με μισό καρβέλι απαντοχής στα δύσκολα
Με ένα δικράνι εργασίας στην σκόλη
Κι ένα κομμάτι ουρανού για τα όνειρα
Όνειρα χωρίς περιορισμό
Τρέμοντα κάποτε
Σαν φωτάκια πυγολαμπίδας
Σε δρόμο κατηφορικό
Ώρα βραδινή με καλή παρέα
Κι άλλοτε απόρθητα μεγάλα
Σε ένα κόσμο που μέτρα δεν χωρούν
Να πλέει το κορμί
Να φεγγρίζει η καρδιά απ' τα αισθήματα
Μεγάλες ώρες πλαγιοκοπημένες
Από τ' ασημένια σφυράκια των μικρών μας θεών

Ξαφνικά το μαύρο
Μας κύκλωσε
Ποια διαφυγή;
Τι να προσπελάσεις;
Στους πίνακες κηλίδες αίματος
Στο χαλί κομμένες οι πλεξίδες της Γενοβέφας
Στο πικ απ επαναλαμβανόμενα σονέτα
Μονότονα να παίζουν
Ποια διαφυγή;
Ακόμα κι η καρφίτσα που μου δώρισες
Πήρε το χρώμα του χαλκού
Μόνο ένα βιβλίο δεν έχασε
Την πρωτινή του ομορφιά
Δεν ψεύτισε δεν ρυτίδωσε δεν βεβηλώθηκε
Είναι το δικό μας παραμύθι
Με τα χρυσά δοντάκια
Στην πιο προνομιακή θέση να στέκει
Πάντα άπληστο για φιλί και χάδι
Να μας εκλιπαρεί να το πιστέψουμε


Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

γαλήνια να σου μιλώ (αφήγηση)

Αποτέλεσμα εικόνας για υπερβατικό ουτοπία

Εγώ δεν κολυμπώ στα νερά
Ξέρεις έχασα τα λέπια μου
Τα χάρισα σ' ένα προσφιλή μου νεκρό
Αδυνατούσε με τόσα λουλούδια
Στην κάσα του, τον περιόριζαν
Ήθελε λίγη θάλασσα κοντά του
Τον μάγευε η απεραντοσύνη
Κι έτσι γύμνωσα το σώμα μου
Πια δεν ξέρω να γλιστρώ
Ούτε μπορώ να αντιμετωπίζω τα ρεύματα
Δοκίμασα, δεν ωφελεί

Έτσι αναγκάστηκα άλλη λύση να βρω
Διάλεξα τα σύννεφα, εκεί νιώθω ασφάλεια
Καθότι η υψοφοβία  ποτέ δεν με τάραξε
Παιδί ήμουν γεννημένο στα υψίπεδα
Εκεί κι οι γονείς μου
Εκεί κι οι ρίζες μου
Έτσι να έκανα θα έπιανα ουρανό
Κι απ' την ουρά του σύννεφου θα κρατιόμουν
Αν σφύριζε τρελά η σφυρίχτρα του βοριά

Στις στέρνες λοιπόν των σύννεφων
Έμαθα να κολυμπώ
Εκεί δεν ισχύει ξέρεις για μένα ο νόμος της βαρύτητας
(Για κάποιους αδιευκρίνιστους λόγους)
Επέπλεα άνετα, μηχανευόμουν τρόπους να βουλιάξω
Δεν τα κατάφερνα
Μεγάλη ικανοποίηση ξέρεις αυτή:
Να υπερβάλλεις εαυτό, να τσαλακώνεσαι
Και πάλι όλα στην αρχή τους

Έχε μου εμπιστοσύνη λοιπόν
Έχω ακονίσει πολύ το παράδοξο
Θα σου πω τα μυστικά όλα
Κι έτσι θα σταματήσεις
Να εκλιπαρείς για μιαν ανεμόσκαλα
Εγώ θα σε πάω εκεί μόνο με τα σαντάλια σου
Φτάνει να τυλιχτείς όλος με γάζες
Μεγάλος καθώς είσαι ίσως φοβηθούν τα σύννεφα
Απ' το παρουσιαστικό σου και τα πολύχρωμα σου ρούχα

Θα γίνεις αιθέριος λοιπόν να γελαστούν οι φίλοι μου
Να σε νομίσουν αδερφό
Πάντα σε περίμενα, ήξερα πως θα 'ρθεις
Όχι μην δυσπιστείς
Γάζες είναι κι όχι σάβανα
Καθώς ξέρω φοβόσουν πάντα τα σάβανα
Εκείνα που έκλεινε η μάνα σου
Στο παλαιικό μπαούλο για το ξόδι της γιαγιάς
Τα έτρεμες!

Αλήθεια σου λέω
Έχε κατά νου άλλωστε τις άριστες σχέσεις
Που έχω με τα τραύματα
Από εκεί κι οι γάζες!
Εσύ θα χάσεις...

Ωραίος που είσαι έτσι πάλλευκος!


Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

άνθη του βράχου (χαϊκού)

Αποτέλεσμα εικόνας για Στήμονας κρίνου:

Στήμονας κρίνου:
Στου αργαλειού την πάντα
Μεταξοκλωστή

*
Δες η μέλισσα
Συλλέγει το νέκταρ της
Κι από τ' αγκάθια

*
Κόρη στ' αμπέλι
Με τα χρυσά σταφύλια
Πόσο μέλωσες

*
Φεύγει η μέρα
Σμιλεύει ο ουρανός
Χρυσό δρεπάνι

*
Μια χρυσόμυγα
Ανοίγει τα φτερά της:
Στρόφιγγα χρυσού

*
Λειψό φεγγάρι
Στο σκοτεινό του μέρος
Ξόβεργες στήνω

*
Διάφανη  μυρτιά
Τι σφιχτά που κούμπωσες
Το άρωμά σου

*
Παλιές εικόνες
Ευλαβικός ασπασμός
Κάρβουνο στόμα

*
Μες στον κύκλωνα
Πως στέκεται ακόμη
Ορθή μια φτελιά;

*
Τρελή σελήνη
Ονειροφαντασμένη
Νερά ρυθμίζει

*
Στο χέρι κεντώ
Γαρύφαλλο κόκκινο
Πριν σ' αγκαλιάσω

*
Μια παύλα βάλε
Σελωμένο τ' άλογο
Στην πηγή σκύβει

*
Φωνή του γκιώνη
Ραγισμένος καθρέφτης
Λάμνει η μοίρα

*
Αφήνει το φως
Στις διχάλες των δέντρων
Δεμάτια χρυσά

*
Άσπρα μου νέφη
Πότε κηλιδώθηκε
Το φόρεμά σας;

*
Κρινάκι λευκό
Στο αυτί μου καίγεται
Τηλαυγές άστρο

*
Κίτρινη βροχή
Ο σπίνος διέγραψε
Με μιας δυο κύκλους

*
Κομμένος μίσχος
Στο χώμα λασπώθηκε
Μισός ο φθόγγος

*
Απαλά φεύγει
Καΐκι που στα δύο
Τον φάρο τέμνει

*
Άκουγα ήχους
Απ' την ψυχή να βγαίνουν:
Άγραφους στίχους



Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

χαϊκού στιγμιαίας γραφής

Αποτέλεσμα εικόνας για χαϊκού

Γέρνει ο ήλιος
Λιποτακτεί το φέγγος
Χάσκει η ώρα

*
Κουνάς τα πούλια
Στην πόρτα σου πλάγιασε
Αθώος τυφλός

*
Μια παπαρούνα
Μέθυσε φως το δείλι
Άδεια η κούπα

*
Άκου το νερό
Πως κλειδώνει στον βράχο
Γάργαρους ήχους

*
Πράσινο βέλος
Τρύπησε την ομπρέλα
Μάλλον θα βρέχει

*
Άνθη σκορπάει
Φόνισσα μια μυγδαλιά
Ανθεί το μνήμα

*
Ακίδα λεπτή
Μπηγμένη στο μέτωπο
Πονά ο φλοιός

*
Πευκοβελόνες:
Κύκλοι δετοί στο λαιμό
Κόσμημα πρώτο

*
Φύλλωμα φτέρης
Μικρές ταξιαρχίες
Σε γραμμή πυρός

*
Ένα λουλούδι
-Σπασμένο τ' ανθογυάλι-
Θλιβό το κάλλος

*
Σπάει το κύμα
Απ' το πέλαγο φέρνει
Παντιέρα ζωής

*
Τοιχογραφία
Στα πλάτη του έρωτα
Στην υπογράφω

*
Μαύρη σταφίδα
Ελίτσα στο μέτωπο
Τι να διαλέξω;

*
Κρώξιμο γλάρου
Στο φουγάρο του πλοίου
Κλαίει τ' αντίο

*
Μια βέργα φως
Γυμνή ερωτεύτηκα
Κι ασήμι τρυγώ

*
Θα 'ρθει η νύχτα
Στα χωριά της ερήμου
Κερί σπλαχνικό

*
Στολίσου μ' άνθη
Μίλησε με αχτίδες
Γυμνή κουτσουπιά

*
Μικρό χωνάκι
Αμαρρυλίδας πες μου
Ποιους ήχους κρύβεις

*
Ένα κοτσύφι
Σε ακίνητο κλώνο
Τραμπαλίζεται