Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

χαϊκού γραμμένα σε τοίχο

Αποτέλεσμα εικόνας για φτερό

Ζούμε σκαρφαλωμένοι 
στη σκεπή της κόλασης 
για να δούμε τα λουλούδια.

Kobavashi Issa

Πάνω στα νέφη
Έκρυψες τα όνειρα
Πουλιά να τα βρουν

Σαν λιβελούλα
Στης νύχτας τα κράσπεδα
Πετά η ψυχή

Κοίτα πως κλείνει
Τον ουράνιο θόλο
Χρυσός αετός

Φυτρώνει στη γη
Σταλμένο απ' τα ύψη
Πάλλευκο κρίνο

Μες στους μπαξέδες
Όρισες τη ζωή σου
Σε μια χαρακιά

Καθώς βραδιάζει
Φεγγίζουν στα μάρμαρα
Χλωμά καντήλια

Σαν ακούς τριγμούς
Ψιθύρισε στη ψυχή:
Σιωπηρά να ζει

Φοράς κορδέλα
Σαν φτάνεις στα περβόλια
Να κλέψεις ανθούς

Στον άνεμο λες
Τα επίγεια πάθη
Λεύκα μυστική

Τα φύλλα πέφτουν
Ασθμαίνοντας να μάθουν
Τους νόμους της γης

Χτυπάς ουρανό
Αιθέρες κυριεύεις
Κορυφογραμμή

Ακούμπα στη γη
Αδρό το σημάδι σου
Χρυσόφτερο μου

Μιλιά δεν βγάζω
Σαν είναι ν' αντικρίσω
Τα κρύα καρφιά

Στη μνήμη μένει
Ο πόνος των μαρμάρων
Που κοιμήθηκαν

Στη νύκτα ανθείς
Με φλόγα τρεμάμενη
Αστρολούλουδο

Γύρη λουλουδιών
Φερμένη απ' τους κήπους
Τυφλώνει πυρσούς

Θα 'ρθω μιαν αυγή
Την ώρα που οι κρίνοι
Μαντάτα φέρνουν

Καθώς χαράζει
Τ' αστέρια καταθέτουν
Τα βέλη στο φως

Καμένη πλαγιά
Να 'ρθουν τα χαμομήλια
Μ' άσπρες τις φούστες

Άνεμος φωτιάς
Πλησιάζει τα στάχυα:
Δρεπανοφόρος

Λιτά πως φτιάχνεις
Τους στίχους σου αηδόνι
Κάθε χαραυγή!

Τόξα οι ψυχές
Ουράνια, να φεύγει
Ψηλά το βλέμμα

Μες στο τριβείο
Ισχνό το "σ' αγαπώ" σου
Θρυμματίστηκε

Κρεμάς φυλακτό
Στον κόρφο της Άνοιξης:
Μια πεταλίδα

Σε μια παρτίδα
Που χάνω αέναα.
Το όφελός μου!