Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

Ουράνιος έρωτας

Με μπλε βελούδινο κασκόλ 
τύλιξες το λαιμό σου
είχες πλεξίδες τα μαλλιά 
βοούσε ο ουρανός σου

Είχες αγγέλους για φρουρούς 
και βάδιζες στα νέφη
από ψηλά μας έβλεπες 
σιγά χτυπώντας ντέφι 

Σε ζήλεψαν οι άγγελοι 
και σ' έβαλαν σε κάστρο 
χτισμένο μ' αστερόσκονη 
παντού βαμμένο μ' άσπρο 

Βγήκε ο Θεός να πιει νερό 
Γενάρης ήταν μήνας
σ' αντίκρισε και σου 'δώσε
λεπτό φτεράκι χήνας 

Να 'χεις για να στολίζεσαι 
τη βόλτα σου σαν κάνεις 
να σμίγεις με τις αστραπές 
ποτό ν' απολαμβάνεις 

Σε ζήλεψαν οι άγγελοι 
και σ' έβαλαν σε κάστρο 
χτισμένο μ' αστερόσκονη 
παντού βαμμένο μ' άσπρο.

Διαβάτης

Πάνω στο χλωρό τριφύλλι 
και στη χλόη την παχιά
έγυρες να ξαποστάσεις 
να νικήσεις τα βαριά 

Όλα αυτά που σε κουράσαν 
και σου τρώνε τη ψυχή 
που σου κόβουν την ανάσα 
και σ' αφήνουν μοναχή 

Σαν διαβάτης που γυρίζει 
μες στο χιόνι μοναχός 
κι είναι μαύρες του οι σκέψεις 
όπως άγριος ποταμός 

Η αγάπη την διαλύει 
και την καίει το φιλί 
που 'χασε Αύγουστο μήνα
σ' ένα έρημο νησί 

Φεύγουν μακριά τα πλοία 
κι ο ναύκληρος γελά 
χαιρετά χωρίς μαντήλι 
και στους γλάρους τραγουδά 

Σαν διαβάτης που γυρίζει 
μες στο χιόνι μοναχός 
κι είναι μαύρες του οι σκέψεις 
όπως άγριος ποταμός.