Οι πασχαλιές
Ανθισμένες πασχαλιές.
Κεντούσες με σταυροβελονιά
πάνω στον καμβά πολλά κλωνάρια τους.
Πες μου τώρα πώς ευωδίασε
το δωμάτιο μόνο από τις μεταξένιες
κλωστές σου;
Πώς κατέβηκαν τα όνειρα
και στρογγυλοκάθισαν στα γόνατα σου
χωρίς να διασκορπιστούν
από την ανάσα μιας πρώιμης ανάστασης:
*
Συρματόπλεγμα
Στο συρματόπλεγμα μπλέχτηκε
το μαντήλι σου.
Γυμνός ο λαιμός σου
απροστάτευτος.
Φυλάξου.
Αν καταφθάσει ο βοριάς
με το καλά τροχισμένο λεπίδι του
πώς θα του γλυτώσεις;
*
Οι συκιές
Αναστάσιμες καμπάνες.
Ο Ιούδας έχει να κοιμηθεί
τρία μερόνυχτα.
Έψαχνε εναγωνίως.
Οι συκιές ήταν κοντακιανές.
Πως να δέσει το σκοινί
για να περάσει τη θηλιά
καταπώς πρέπει;
*
Χαρτοπαίκτης
Πέρασα τα χέρια γύρω
από το λαιμό σου.
Ψηλάφισα τον άτακτο σφυγμό
της καρωτίδας σου.
Σ' αγάπησα.
Έμελλε να ζήσω το τελευταίο σου
δειλινό με το πάθος ενός χαρτοπαίκτη
σε μια παρτίδα χαμένη από πριν.
*
Αποδημίες
Πέντε η ώρα απογευματινή.
Το πλοίο σαλπάρει
Το ρολόι έπεσε από το χέρι
κι απόμεινε στην προκυμαία.
Ξεκούρδιστο τώρα έπαψε πια
να μετρά τις αποδημίες
εκείνα τα ταξίδια στα κενά
του σύμπαντος.
*
Το φιλί
Σαν λέπι λιθρινιού στο πλακάκι
της κουζίνας το φιλί
της προδοσίας που έδωσες
τα περασμένα χρόνια.
Στριφογυρίζει στο μυαλό μου
σαν προπέλα ενός
κουρασμενου σκαριού
που επιτέλους μετά την τρικυμία
βρήκε κάβο να δέσει.
