Το δέντρο

Φύτεψα μέσα στην καρδιά 

μσνταρινιά ανθισμένη 

και μοσχοβόλησε ο νους 

κι όλη η οικουμένη 

Τον Μάρτιο την έβαλα 

άνθισε τον Απρίλη 

το σώμα γέμισε ευωδιές 

του πέρασα μαντήλι 

Ζω μέσα στον παράδεισο 

πουλιά γλυκολαλούνε

βάζω φωτιά πετώ ψηλά 

μα δεν σε εκδικούμαι 

Ο κόσμος μου φιλί γλυκό 

αδρή γραμμή σε ξύλο 

Ο κόσμος μου δυο αρχικά

που λάμπουν σαν τον ήλιο 

Αν έρθεις λίγο πιο κοντά 

θα δεις πως βγάζω κλώνους 

θα δεις πως είμαι ψεύτικη 

και πυρπολώ τους χρόνους 

Ζω μέσα στον παράδεισο 

πουλιά γλυκολαλούνε

βάζω φωτιά πετώ ψηλά 

μα δεν σε εκδικούμαι.

Τα καπρίτσιο

Στις ανθισμένες κερασιές 

χορεύουν τα κορίτσια

κόβουν λουλούδια αγκαλιές 

κι είναι όλο καπρίτσια 

Είναι όλες πολύ όμορφες 

μα ξεχωρίζει η Ξένια 

με τα διπλά ματόκλαδα

και κόμη μεταξένια 

Μην έρθεις δίπλα να τις δεις

γιατί θα μετανιώσεις 

παγίδα θα σου στήσουνε 

δύσκολα θα γλιτώσεις.

Είναι δοσμένες στο χορό

δίπλα από το ρέμα 

φέρνουν στροφές και τραγουδούν 

γλυκά σαν να 'ναι ψέμα 

Ειναι νωρίς ν' αγαπηθούν 

από σγουρά αγόρια

να μάθουνε τον έρωτα 

έξω και πέρα από όρια 

Μην έρθεις δίπλα να τις δεις

γιατί θα μετανιώσεις 

παγίδα θα σου στήσουνε 

δύσκολα θα γλιτώσεις.

Το κοντάρι του Θεού

Ήρθε η βροχή και πότισε 

την πλαση πέρα ως πέρα

τ' ανύποπτα τα βλέμματα

τη στάχτη τον αγέρα 

Από φαιός εξέφυγε 

κι έγινε πιο καθαριος 

ο κόσμος γύρω τα βουνά

ο κάμπος ο ανάριος

Βροχή κοντάρι του Θεού 

του σύννεφου αγάπη

λυτρώνεις όπου κι αν περνάς

και σ' έχει η γη για κράχτη 

Σαν έρχεσαι ανοίγουνε 

οι ομπρέλες μαγικά

χοροπηδουν οι κοπελιές

και ψάλλουν ωσαννά

Σκάλες παίρνουν οι άγγελοι 

και φτάνουν ως τη γη

να βρουν σκιά τα ορφανά 

να τους μοιράσουνε ψωμί 

Βροχή κοντάρι του Θεού 

του σύννεφου αγάπη

λυτρώνεις όπου κι αν περνάς

και σ' έχει η γη για κράχτη.

Γιασεμάκι

Μέσα στην κρύα κάμαρα

ένα λουλούδι αχνό 

ένα κλαράκι γιασεμί 

μου πήρε τον καημό 

Σε νέους κόσμους μ' έβγαλε 

εκεί π' ανθούν τα λόγια 

κι όλοι οι άνθρωποι μεθούν 

χτυπώντας κομπολόγια 

Γιασεμάκι κι άσπρο κρίνο 

κυρά κι αρχόντισσα θα γίνω

να χαθώ στην ομορφιά σου

να μιλώ με τ' όνομα σου

Ήρθα εδώ και άραξα 

κοντά σου λουλουδάκι 

ήπια το μέλι τους χυμούς 

δέκα χρονών παιδάκι 

Η εικόνα σου βαγγέλιο 

π' ασπάζονται οι γλάροι 

αντάμα με πολλούς πιστούς 

που στρέφουν το δοξάρι 

Γιασεμάκι κι άσπρο κρίνο 

κυρά κι αρχόντισσα θα γίνω

να χαθώ στην ομορφιά σου

να μιλώ με τ' όνομα σου.