Τα ορυκτά

Έλα και πιάσε με απ' το χέρι 

να μ' οδηγήσεις στα ψηλά

εκεί που ο ήλιος ανατείλει 

μέσα από γίγαντες βουνά 

Να πάω να δω τα πεπραγμένα 

ενός κόσμου ονειρικού

να συναντήσω τα χαμένα 

τις διακλαδώσεις του μυαλού 

Είναι τα χρόνια ένας πύργος 

που χτίστηκε με υλικά 

αγάπης δίψας κι ευλογίας

και της ψυχής τα μαγικά 

Μες στις τροχιές σου ν' ανασαίνω

της ζήσης τη γλυκιά πνοή 

να χάνομαι και να πηγαίνω

πέρα κι έξω απ' τη γραμμή 

Εκεί να ζήσω  ευτυχισμένη 

με τη λαμπρή μου φορεσιά 

ρίζες να ρίχνω και να στέκω 

πέρα απ' της γης τα ορυκτά. 

Είναι τα χρόνια ένας πύργος 

που χτίστηκε με υλικά 

αγάπης δίψας κι ευλογίας

και της ψυχής τα μαγικά.

Ο οδηγός

Ταξίδεψα στα σύννεφα 

μ' εσένα οδηγό μου

ταξίδεψα στις λαγγαδιές 

λεπτό κλωνί του δυόσμου 

Στα σύννεφα βρήκα νερό 

στις λαγγαδιές ελάφια

ξεδίψασα μαγεύτηκα 

δεν πίστευα στα μάτια 

Ο ουρανός μ' απορροφά 

κι η γη με λαχταράει 

είμαι πουλί γοργόφτερο

και λούλουδο του Μάη 

Τραβάς μπροστά κι ακολουθώ 

χωρίς να αντιλέγω 

στα μάτια σου προσεύχομαι 

στίχους για σε διαλέγω 

Είσαι η μυστική γραφή 

είμαι του ήλιου αχτίδα 

στα χέρια σου αφήνομαι 

σαν μια κρυφή σελίδα 

Ο ουρανός μ' απορροφά 

κι η γη με λαχταράει 

είμαι πουλί γοργόφτερο

και λούλουδο του Μάη.

Η σαΐτα

Τα μαύρα μακριά μαλλιά 

τα ' χεις στους ώμους ρίξει

με καταρράκτη μοιάζουνε 

με γιορτινό μεθύσι 

Μεθούνε άντρες και παιδιά 

μεθάς κι εσύ μαζί τους

τους σέρνεις όλους στο χορό

λαβώνεις το κορμί τους

Σαΐτα ρίξε προς τα εδώ 

του έρωτα σημάδι 

κι εγώ θα έρθω να σε βρω

κρυφά μες στο σκοτάδι 

Τα μαύρα σου ματόκλαδα 

κλείστα και πρόσμενε με

σου φέρνω δώρα ακριβά 

έλα κι αγάπησε με

Μακρύς ο δρόμος της ζωής 

εσένα καρτεράει 

φαράγγια θα διαβώ βουνά 

κι όπου η καρδιά χτυπάει 

Σαΐτα ρίξε προς τα εδώ 

του έρωτα σημάδι 

κι εγώ θα έρθω να σε βρω

κρυφά μες στο σκοτάδι .