Παλιά η εξουσία σου

Βεζύρη σ' είχα στη ζωή 

κι εγώ υποτακτικός

τηρούσα όλους τους νόμους σου

σκληρό ήσουν καθεστώς 

Αν σήκωνες λίγο φωνή 

έτρεχα να σωθώ

γοργά το βήμα άνοιγα 

να βγω μακριά από εδώ 

Παλιά η εξουσία σου

βιβλία σε αναφέρουν 

μεγάλο το ανάστημα 

τρανό αρχηγό σε ξέρουν 

Έχεις στρατιές και ξεκινάς

βασίλεια να κουρσέψεις 

κι όσα κι αν βρεις εμπόδια 

στο τέλος θα αντέξεις 

Τα χέρια σου γίναν φτερά 

κι απλώνεσαι στα χάη 

τα μάτια σου δύο αστραπές 

σφάζουν όποιον κοιτάει 

Παλιά η εξουσία σου

βιβλία σε αναφέρουν 

μεγάλο το ανάστημα 

τρανό αρχηγό σε ξέρουν.

Η μικρή μάγισσα

Πήρα της αγαύης δάκρυ 

αθάνατη να γίνεις 

να περπατάς καμαρωτά 

στη λήθη να ξεδίνεις 

Στη λήθη που σε άγγιξε 

με τ' ακροδάχτυλα της

και πήρε το μαράζι σου

μες στα κρουστά φτερά της 

Είναι τα πέπλα σου βαριά 

και κρύβουν σου το σώμα 

μα εγώ κρατώ αναπνοή 

κι είναι η καρδιά μου λιώμα 

Πουλιά σε τριγυρίζουνε 

κι εγώ κρατώ σεγόντο 

λουλούδια σε λιγώνουνε 

αχ της ζωής μου φόντο 

Αστραφτερή  μου μάγισσα 

που ανακατεύεις φίλτρα 

στην κνήμη σου θα ανεβώ 

κι ας μου ζητήσεις λύτρα 

Είναι τα πέπλα σου βαριά 

και κρύβουν σου το σώμα 

μα εγώ κρατώ αναπνοή 

κι είναι η καρδιά μου λιώμα.

Ένα όνειρο

Πάνω σε μύτη αγκαθιού

περπάτησες ψυχή μου 

σαν ακροβάτης στάθηκες 

και σαν πουλί ερήμου

Δεν βρήκες στράτα να διαβείς 

όλα σε αποδιώχναν

φίλο να πεις τα μυστικά 

που στ' όνειρο σε σπρώχναν

Μέσα σε κήπους βρέθηκες 

τα άνθη να μαζέψεις 

μ' ανήμπορο το σώμα σου 

κι αδύνατον να στρέψεις 

Αμαρτωλός δεν γίνηκες

για να περάσεις πέρα 

και να ζυγίσεις το κακό 

στη λόγχη της εσπέρας

Βρήκες τους ποταμούς θολούς 

μετά την καταιγίδα 

αμέτρητα τα βάσανα 

ντυμένα με χλαμύδα 

Μέσα σε κήπους βρέθηκες 

τα άνθη να μαζέψεις 

μ' ανήμπορο το σώμα σου 

κι αδύνατον να στρέψεις.