Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

αυταπάτες



Τα βράδια χορεύω
Ταραντέλα
Όχι για να ευθυμήσω
Απλά έτσι σε φέρνω
Πίσω στη μνήμη
Αληθινά δικό μου
Τεντώνονται οι μυς
Επίπεδη η κοιλιά
Πάλλεται
Κι οι λαγόνες λιγωτικά
Υπόκεινται
Στην θέρμη της ανάσας σου
Με εποικίζεις ριγώντας
Όπως ξωμάχος
Που ικέτης πέφτει σε χώμα φονικό
Πληθαίνω με το αίμα σου
Με τις κραυγές σου τις αντιθέσεις σου
Κι αναρωτιέμαι
Πως και δεν χάνομαι σε ριπές
Ίδιο φύλλωμα φτέρης ξερής
Πως σαν χώρα επιμένω ακόμα εδώ
Να σε καλώ απατηλά!

Κρυώνω τις νύχτες
Στριγκά ένα νυχτοπούλι
Μου μιλά
Τετριμμένα λόγια:
"Μη φοβάσαι"
"Τύλιξε τα πόδια σου στις κουβέρτες"
"Δείξε στον άγγελό σου τις πληγές"
Μην και δεν με αφορούν
Όλα αυτά;
Τι ξέρει ένα αγριοπούλι άλλωστε
Ή μήπως αγροικώ φωνές
Μιας άλλης εποχής
Που οικτρά φυγομάχησε
Στην παλαίστρα της κλίνης
Μάρτυρας
Ενός Νοέμβρη μακρινού
Που στο χώμα του δεν ευδοκίμησε
Ο σπόρος του πάθους;

Το βράδυ χορεύω
Ταραντέλα
Κι είμαι μόνη
Περνάω δυο βελονιές
Στο κέντημα
Δεν θέλω να τελειώσει
Σχήματα με εκπορθούν
Το ταξίδι ακυρώθηκε
Δεν έφυγα για το νότο
Σ' εκείνα τα μέρη που φαντάστηκα
Κι ονειρεύτηκα σε μια στροφή
Πλησίαζα σε έναν ελαιώνα
Το λεωφορείο έτρεχε
Χάνονταν το ασήμι άδοξα
"Δείξε στον άγγελο σου τις πληγές"
Αυτό κρατάω
Και στριγκά σου φωνάζω
Ο τόπος μου: το οχυρό μου
Κι η φτερωσιά μου διάπλατα ανοιχτή
Στην αξημέρωτη νύχτα..φυλάξου!

Συμμετέχει στο δρώμενο της φίλης Αριστέας "Ιστορίες της νύχτας"
μαζί με άλλους συνοδοιπόρους της γραφής....

                                             Ιστορίες της Νύχτας