Το ταξίδι του χαρταετού

Με κάλεσες στην πόρτα σου

κι ήταν πρωί θυμήσου 

δροσιές ανέβαζε η γη

δάκρυ του παραδείσου 

Τ' αηδόνια γλυκολάλαγαν 

θείους ψαλμούς στη φύση 

γάργαρο έτρεχε νερό

σε σκαλισμένη βρύση 

Ήσουν στο πρώτο ξύπνημα

νομίζω πως γελούσες 

το όνειρο που είχες δει

στο αίμα σου κυλούσε 

Εζήτησα τα χείλη σου

τη καθαρή ματιά σου 

να μπω στη χώρα σου γυμνή

ν' αγγίξω τα φτερά σου

Ψηλά να πάω να πετώ 

χαρταετός στα χάη 

στους ουρανούς να ξανοιχτώ

μελτέμι που σφυράει 

Ήσουν στο πρώτο ξύπνημα

νομίζω πως γελούσες 

το όνειρο που είχες δει

στο αίμα σου κυλούσε 

Το σκοτεινό δεντρί

Ήσουνα σκοτεινό δεντρί 

κι ο κεραυνός σε βρήκε 

όλους τους κλώνους έκαψε 

κορμό μόνο σ' αφήκε 

Νεράκι έψαξα να βρω

λίγο να ξεδιψάσεις 

τη λάβρα απ' το σώμα σου 

στ' άπειρο να πετάξεις 

Με είδες και με κάλεσες 

λίγο να σε συντρέξω 

κάρβουνα στάχτες μάζεψα

καημους άφησα απέξω 

Όλα τα έδωσα για σε

για λίγο πικρογέλιο 

τα δάκτυλα που σ' άγγιξαν 

τα έχεις για βαγγέλιο 

Στο πλάι μου θα αναστηθείς 

νέους κλώνους θα δώσεις

τον έρωτα που σου 'χω  εγώ

πότε να μην προδώσεις .

Με είδες και με κάλεσες 

λίγο να σε συντρέξω 

κάρβουνα στάχτες μάζεψα

καημους άφησα απέξω 

Η άγκυρα

Πέτρες εγώ τη θάλασσα 

ως πέρα θα τη στρώσω

δρόμους θα φτιάξω ανοιχτούς 

να ρθω να σ' ανταμώσω

Δεν ημπορώ και πνίγομαι 

άγρια τα νερά της

δεν ημπορώ και χάνομαι 

σβούρα στα θέλγητρά της 

Πολλούς θα φέρω μάστορες 

χρυσά φλουριά θα δώσω

το όνειρο της αγάπης μας

κρυφά να εκπληρώσω 

Δεν θα σ' αφήσω μόνο σου

να χάνεσαι στα πλάτη 

γέφυρα το κορμάκι μου

στεριά τ' άγρυπνο μάτι 

Με χίλια βλέμματα εγώ

θα σε καλώ κοντά μου 

χάντρα θα δένω στο λαιμό 

άγκυρα στα πλευρά μου

Πολλούς θα φέρω μάστορες 

χρυσά φλουριά θα δώσω

το όνειρο της αγάπης μας

κρυφά να εκπληρώσω.