Σάββατο 25 Απριλίου 2026

Οι τρεις ευχές

Κάθε  ηλιοβασίλεμα 
βρίσκω τις πόρτες ανοιχτές  
να μπω μες στον παράδεισο 
εκεί ν' αφήσω τρεις ευχές 

Η πρώτη να'χει η ομορφιά 
λιμάνι την καρδιά μου 
να κόβω άνθη και καρπούς 
και να' ναι όλα δικά μου 

Η δεύτερη να 'ναι το φως
για πάντα οδηγός μου
και καντηλέρια να κρατώ 
να αστράφτει το εντός μου

Η τρίτη να'ναι ο έρωτας 
μεθύσι στο τραπέζι 
κύκλους να κάνει η ζωή 
και ντόμινο να παίζει 
  
Έτσι κι εγώ θα περπατώ 
περιχαρής στο δρόμο 
φύλλα της δάφνης θα μασώ
θα σε κρατώ απ' τον ώμο 

Κοντά σου δεν θα χάνομαι 
θα μπαίνω στα δωμάτια 
κι οι μυροφόρες θα 'ρχονται 
ψηλά φορώντας γάντια 

Θα λούζομαι στις μυρωδιές 
και με πηλούς θα πλάθω
αγγεία και μαρτυρικά 
μήπως ξανά σε μάθω. 

Γιατί καιρό μου έλειψες 
το σώμα σε φωνάζει 
ζητά τα πλάνα χείλη σου 
και χώρια σου στενάζει. 

Οι εικασίες

Οργιάζει δίπλα μου η φύση 
έχει ο Απρίλης τρελαθεί 
τρέχω ξωπίσω να τον φτάσω 
και δένω κόκκινη κλωστή 

Ο άνεμος με κυνηγάει 
κι έχει στους ώμους του φτερά
σκαρπίνι μυτερό φοράει 
μα του ξεφεύγω στ' ανοιχτά 

Χίλιες με πνίγουν εικασίες 
δεν έχω που να βαστηχτώ
βλέπω κοντά μου ένα αστέρι 
και ρίχνω δίχτυ να πιαστώ 

Έχω πατρίδα από μετάξι 
και ρίχνει βέλη πεταχτά 
κι όποιον λαβωσει τον πηγαίνει 
στα κρυσταλλένια τα νερά 

Άμα διψάσεις εδώ έλα 
κι έχω την πόρτα ανοιχτή 
μες στα φαράγγια μη γυρίζεις 
φωνή θα χάσεις και ψυχή 

Χίλιες με πνίγουν εικασίες 
δεν έχω που να βαστηχτώ
βλέπω κοντά μου ένα αστέρι 
και ρίχνω δίχτυ να πιαστώ.

Τα ψέματα

Βγήκα σε ένα ξέφωτο 
γλυκά να τραγουδήσω 
κι ήρθαν δυο αρχάγγελοι 
κι είπαν να σε μισήσω

Φαρμάκι είχαν στο σπαθί 
και στα φτερά τους πόνο 
με άγγιξαν κι έκλαψα 
σαν να'χα κάνει φόνο 

Είναι η ζωή χωρίς εσέ 
δάκρυ που δεν τελειώνει 
μια έρημος απέραντη 
που ίσκιος δεν ζυγώνει 

Σε σκέφτομαι τα πρωινά 
μιας νύχτας με ξενύχτι 
σε μπάζω μες στα όνειρα 
σε κλείνω σ' ένα δίχτυ 

Γίνε φιγούρα τ' ουρανού 
να 'ρθω να σ' ανταμώσω 
κι εγώ θα λέω ψέματα 
πριν στη χαρά ενδώσω

Είναι η ζωή χωρίς εσέ 
δάκρυ που δεν τελειώνει 
μια έρημος απέραντη 
που ίσκιος δεν ζυγώνει.


Ο μάγος

Σου έφερα λουλούδια 
κρίνα και ανεμώνες 
σου έγραψα τραγούδια 
να βγάζεις τους χειμώνες 

Κι ήρθαν οι πεταλούδες 
και πήραν σου τη γύρη 
κι ήρθαν τα χελιδόνια 
και στήσαν πανηγύρι 

Εαρινό μου ρούχο 
ξημέρωμα του Απρίλη 
σκύβω εκεί που προσκυνάς 
π' ακουμπάς τα δυο σου χείλη 

Την Άνοιξη σου χάρισα 
φεγγάρια να πηγαίνεις 
ευχές στο μαξιλάρι σου
να'χεις να ανασαίνεις 

Δεν πρόσεξα πως ήσουνα 
μάγος με άσπρη σφαίρα 
έκαψες τα λουλούδια μου
κι έφυγες μιαν εσπέρα 

Εαρινό μου ρούχο 
ξημέρωμα του Απρίλη 
σκύβω εκεί που προσκυνάς 
π' ακουμπάς τα δυο σου χείλη.