Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

κόκκινη στεφάνη


Μέσα σε λάμπα μυστική
Καθελκύω το όνομα σου
Με κίνηση βουβή σαλαμάντρας
Ακούω τους ωροδείκτες της καρδιάς σου
Να χτυπούν ασταμάτητα
Πριόνισμα της αυταπάτης
Ανθίζει στην κόκκινη στεφάνη της αμμουδιάς
Χτυπούσα με σίδερο αρμυρό
Τη λάμψη της πέτρας πάνω στο ακροθαλάσσι
Το μακρινό νερό βοούσε
Στους ακρογώνιους ποταμούς της θύμησης
Πήρες τη πέτρα του αχάτη
Με το αριστερό σου χέρι
Και μου τη χάρισες
Είναι μακρινές οι μέρες
Που το ταπεινό είδωλο του λόγου σου
Χτύπησε πάνω στη γλώσσα της φωτιάς
Οι κουρσάροι της νύχτας
Κατέλυσαν το σώμα σου
Πλαισίωσαν με μπλε κορνίζα
Την αθέατη ματιά του σφριγηλού σπόρου
Ήταν κοντά η αδερφή σου
Που κρατούσε το πανέρι
Με τα ολόγλυκα μήλα
Μια νεροποντή ξαφνική στέναζε
Κάτω από την ολοκληρωμένη
Διάχυση της φύσης
Το μπουμπούκι φλέγεται είπες
Η μνημοσύνη ζητά λύτρωση
Η κατακραυγή των μουσών
Κρατάει ένα μακρυμάνικο μαχαίρι
Όταν πλησιάσει το πλοίο στην ακτή
Θα ανοίξω τα αμπάρια του
Θα ψάξω κείμενα αυστηρά
Και τη γραμμή της αλήθειας στο χέρι
Κι ύστερα θα ενσωματωθώ
Στην ματωμένη στιγμή
Της υποδεσπόζουσας παπαρούνας
Σκεπάζοντας απαλά με χάδια
Τους κροτάφους του σχιστόλιθου
Θα μείνει το δίχτυ μου αδειανό
Οι καθρέφτες θα έχουνε σπάσει
Και αίμα θα στάζουν τα παρκέτα
Που κοιμήθηκες
Μέσα στο δρόμο και στα χαμαιτυπεία
Θα γυρέψω νέες δυνάμεις
Και την τυραννία της πανοπλίας θα ντυθώ
Ύστερα με την χειρονομία του απαγχονισμένου
Θα ιχνηλατήσω την αχυρένια
Καλύβα των φυλακισμένων
Διασπαρμένος σε άπειρους ήλιους
Θα ανεβάσω την ψυχή μου στον αιθέρα
Πυρό το φως
Ήρθε η στιγμή να αγαπηθούμε
Στο σκοτάδι θα διαφυλάξω
Το κυματιστό σώμα του θανάτου
Μην απορρίψεις τη χρυσή τομή της μέρας
Το νόμο των αθώων
Την αιώνια δόξα της λεγεώνας
Σιωπηλά να ζυγίσεις τον αέρα
Και με το νύχι να χαράξεις
Ένα φτιασίδι στο πουκάμισο
Φωλιά να στήσεις πάνω στο μετάξι του ορίζοντα
Απόρθητος και μόνος
Να ανασύρεις στα κουπιά της θάλασσας
Την αλυκή των γλυκών αναμνήσεων
Εγώ θα στερεώσω μια επιγραφή στον ουρανό
Να σε προσέχει από το περίλαμπρο φως
Τα λουόμενα μπράτσα σου
Είναι οι άγκυρες στα τριγωνικά
Μάτια της θάλασσας
Ο αφρός που καταδιώκει τις μέλισσες
Φλοίσβοι θα πνίξουν τα όνειρα σου
Κι ο έρωτας καλπασμός μυθικός
Στις έφιππες γλώσσες του χαλικιού
Θα σε εκπορθεί
Μέσα σε λάμπα μυστική
Καθελκύω το όνομα σου 
Με κίνηση βουβή σαλαμάντρας