Η σκιά

Ανέβηκα στον ουρανό 

γαλάζιο για να φτάσω 

ρούχο να φτιάξω αγάπη μου 

μήπως και σε ξεχάσω 

Σαν έφτασα στα σύννεφα 

κοιμήθηκα μια στάλα 

όνειρο είδα ζωντανό 

ανέβαινα μια σκάλα 

Η σκάλα αυτή με πήγαινε 

σε κήπο που 'χε κρίνα

αρώματα είχαν βαριά

κι έσκαβα με αξίνα 

Να βγάλω ήθελα απ 'τη γη

της ομορφιάς λουλούδι 

να το φυτέψω μάτια μου 

σε πέτρινο πεζούλι 

Μα ξύπνησα και χάθηκαν 

όλα από μπροστά μου 

οι ουρανοί σφαλίστηκαν 

κι απόμεινες σκιά μου 

Η σκάλα αυτή με πήγαινε 

σε κήπο που 'χε κρίνα

αρώματα είχαν βαριά

κι έσκαβα με αξίνα.

Περπάτησα

Περπάτησα για να σε βρω

σε στέπες σε σαβάνες 

σ' όνειρα αφανέρωτα 

στων στίχων τις αράδες 

Συνάντησα στο διάβα μου

φιλιά που 'χες αφήσει 

πέρα σε μέρη εξωτικά

στους κύκλους του δερβίση 

Κοβόταν η ανάσα μου 

και πάγωνε το αίμα 

καθώς τυφλά εβάδιζα 

σε μαγεμένο ρέμα 

Δίπλα πουλιά πετούσανε 

σ' όμορφες  συστοιχίες 

άκουγα τους κελαηδισμούς 

κι όλες τις μελωδίες 

Εσύ δεν ήσουν πουθενά 

κι ας έβαζα πυξίδα 

τα χνάρια σου δεν έβρισκα 

και έσβηνε η ελπίδα 

Κοβόταν η ανάσα μου 

και πάγωνε το αίμα 

καθώς τυφλά εβάδιζα 

σε μαγεμένο ρέμα.