Δυο στάλες αίμα

Διάβαινες το κατώφλι μου

με δρασκελιές μεγάλες 

είχες τον ήλιο αρχηγό 

και στο λαιμό δυο στάλες 

Δύο σταλες αίμα αχνιστό 

που μαρτυρούσε μάχη 

που μες στ' αλώνια έδωσες 

μ' αντίπαλο τα πάθη 

Παρότι βγήκες νικητής 

θριαμβευτής μεγάλος

το αίμα σε στιγμάτισε 

και σου 'σβησε το κάλλος 

Έλα τα ρούχα σου εδώ

να πλύνω μ 'αλισίβα

από την τέφρα να σωθείς 

να βρεις άλλη πατρίδα 

Μία πατρίδα αλλιώτικη 

που χάρτης δεν την έχει 

την κατοικούν μόνο πουλιά 

κι η ώρα εκεί δεν τρέχει 

Παρότι βγήκες νικητής 

θριαμβευτής μεγάλος

το αίμα σε στιγμάτισε 

και σου 'σβησε το κάλλος. 

Η φορεσιά

Κάθισα στο περβάζι μου

και κοίταξα τριγύρω 

Η φορεσιά σου στέγνωνε

στο σύρμα με τον ήλιο 

Εγώ σου την αγόρασα 

σ' υπαίθριο παζάρι 

είχε σιρίτια κόκκινα

και κρόσσια όλο χάρη 

Η φορεσιά που έβαλες 

για εμένα μια φορά 

κι ελαμπες σαν αρχάγγελος 

με τα φτερά ανοιχτά 

Πολλά λεφτά δεν έδωσα

μόνο ψυχή και πόνο 

να την δεχτείς αγάπη μου

με την καρδιά σου μόνο 

Σαν γλέντησες την έβγαλες 

και πήγες και κοιμήθης 

τον έρω­τα μας έπνιξες 

μες στη ψευτιά της λήθης 

Η φορεσιά που έβαλες 

για εμένα μια φορά 

κι ελαμπες σαν αρχάγγελος 

με τα φτερά ανοιχτά.

Φωτιά εσύ μου χάρισες

Σημάδι εσύ μου έδωσες 

σ' ονείρου μονοπάτια

πως γρήγορα κοντά θα ρθεις 

με μι' αστραπή στα μάτια 

Μια αστραπή που θα θωρώ 

τους δρόμους να ανοίγει 

για να μεθάς αγάπη μου 

στου έρωτα τα ρίγη 

Φωτιά εσύ μου χάρισες 

και λάμπω σαν λαμπάδα 

με σπίθες με πυρπόλησες 

του πόθου μου ικμαδα 

Το σ' αγαπώ θε να στο πω 

με υγρά τα δυο μου χείλη 

να έρχεσαι να ξεδιψάς 

κλειστό μου εσύ κοχύλι 

Φωτιά εσύ  κι εγώ νερό 

έλα ν' αγαπηθούμε 

να σβήνω εγώ κι εσύ να καις

μέχρι ν' αναστηθούμε 

Φωτιά εσύ μου χάρισες 

και λάμπω σαν λαμπάδα 

με σπίθες με πυρπόλησες 

του πόθου μου ικμαδα.