Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Σαν απορία

Αποτέλεσμα εικόνας για χώμα

Αραιώσαμε το χώμα να πάρει η ψυχή αέρα
Ξεχορταριάσαμε την πεζούλα να κάθεται η παιδούλα
Με σταυρωμένα τα χέρια
Ψηλά να θωρεί
Χαμηλά να ξεχνάει το φιλί να μην ντρέπεται
Πήραμε στην αγκαλιά μας τα ξερόκλαδα
Να μην φαίνεται πια άλλο
Η ερημιά στα μάτια των πουλιών
Στης βραγιάς τη ζώνη ακουμπήσαμε το κεραμίδι
Μαζί με το θυμιατό
Ιερός να πνέει ο αέρας στα στήθη της γης μας

Αχ παππού εκείνο το αμπελάκι σου πόσο το ζήλεψα
Κόκκινες είχε ρώγες
Στιβαρούς είχε κλώνους
Ασημένια είχε γυρίσματα
Χαράματα το ξεφύλλιζες
Καρπούς σε φίλευε
Ξέχειλο σου κρατούσε το βαρέλι
Καθαρό σου τύλιγε το αντίο στο μαντήλι

Το κομπολόι σου παππού
Φυλαγμένο το έχω
Στην παλιά μπιζουτιέρα
Μαζί με τα μανικετόκουμπα
Αχ παππού
Μια ορμήνια σου και χρυσάφιζε το μέλι της ψυχής
Μπερδεύτηκα πολύ
Ξέχασα τα κυκλάμινα να μαζέψω
Δυσκολεύτηκα να γράψω την εντολή
Τρεμάμενα έχω τα χέρια
Σαν το παιδί που άγγιξε τη φωτιά και δοξάστηκε

Αραιώσαμε το χώμα να πάρει η ψυχή αέρα
Είχαμε χρόνο πολύ
Για να πλανέψουμε
Την μικρή ζητιάνα πριν μας ρίξει τα χαρτιά
Το αύριο αίολο  
Σαν μια πινελιά κυματιστή πάνω στις πτυχές του αέρα
Σαν μια απορία πριν τραβήξουμε το σκοινί  στο πηγάδι
Νερό ή αίμα
Πλησμονή ή αμάχη
Δύσκολη η πρόβλεψη
Κοιτάξαμε το φεγγάρι στα μάτια
Κι ελεύθερα αναπνεύσαμε μετά από χρόνια