Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Το μέτρημα της αρμύρας

Αποτέλεσμα εικόνας για το μέτρημα της αρμύρας

Αραίωσε το χώμα πάνω στη γη αραίωσε κι η ομορφιά!
Είδα τα βουνά να γκρεμίζονται
Είδα τις μικρές Καρυάτιδες να αναχωρούν για τους πάγους
Ανάσαιναν βαριά κι ήταν το βήμα τους ταχύ
Κομμένη η κόμη τους
Τα χέρια τους ένα μυστήριο σκοτεινό
Δεν έπεισαν ούτε έναν μαρμάρινο κούρο
Να σαλπάρει μαζί τους παράνομα

Έρημες οι ακτές κυρτά τ' αρμυρίκια
Μεγάλα στοιχήματα έβαζε η θάλασσα
Η θάλασσα είναι η μάνα της πέτρας
Αυτή την τρέφει αυτή την συνθλίβει
Κι αυτή της επιτρέπει να συλλαβίζει τ' αλφαβητάρια της
Δύσκολος ο απόπλους
Μην αφήνεις κενά
Θα καταποντιστείς ανάμεσα στα δυο κύματα
Αντικριστά στάσου
Φιλικά παραδώσου στο σκαρί
Μέτρα τους οβολούς σου
Το ταξίδι μόλις ξεκινά

Σαφείς οι γραφές κι οι πλεξίδες τυλιγμένες στα ξάρτια
Αραίωσε τ' αρωμά σου για να νιώθω την αρμύρα σου
Στο διάζωμα των κυμάτων έγινε ο πρώτος προϊστορικός φόνος