Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

στο ενυδρείο με τα χρυσόψαρα



Απ' όταν έφυγες
Κλείστηκες σε πράσινο ενυδρείο
Στο διάζωμα του βυθού κατέβηκες
Πλάι στην ανάσα της άμμου
Έφτιαξες το μικρό σου σπήλαιο
Σκοτεινό καταφύγειο εντροπίας
Ήταν τότε που τα μάγουλα σου
Πήραν το κοραλλί χρώμα
Που άλλοι έρωτα το είπανε κι άλλοι σερπαντίνα τρελού Αρλεκίνου!

Όταν ξεμάκρυνες
Επέστρεψες στη μήτρα των ωκεανών
Γαντζώθηκες απ' τα πτερύγια
Ενός τέλειου χρυσόψαρου
Προασπιζόμενος τα ακίνητα μέλη σου
Που πυορραγούσαν
Τώρα ταξιδεύεις κόντρα στο ρεύμα
Το μάτι σου ακολουθεί την πορεία
Ενός γλαρόπουλου που πετά ξυστά στον μολυβένιο σου ίσκιο!

Απ' όταν έφυγες
Στράφηκες στις γαλάζιες γάζες του πελάγου
Με νύχι σκληρό χάραξες
Στην πρύμνη της "Ιοκάστης"
Τον όρκο που έμελλε να πατήσεις
Πριν εγώ σε πλησιάσω τυφλά
Στο κρόταφό σου ξάφνου ανέβηκε
Και ανέτειλε η σελήνη του βυθού
Εκείνη που ηράσθησαν οι έφηβοι στα ονείρατά τους
Κι εσύ ούτε που καταδέχτηκες να αγγίξεις τα ματωμένα της σπάργανα!

Όταν ξεμάκρυνες
Βούλιαξες σε γρανιτένιους όρμους
Πήρες το σχήμα της απεραντοσύνης
Καθώς πορευόσουν
Για το σταυροδρόμι των δακρύων
Να σταχυολογήσεις τα λάγνα άσματα της αγάπης
Εμβριθώς τώρα επιμελείσαι
Το ανθολόγιο των δικών μας στιγμών
Και πλάνητας στο τέλος
Παραδίδεσαι στων οιωνοσκόπων
Το φθαρμένο τραπουλόχαρτο
Με ποντάρεις
Και με αδικείς
Όταν στο χορό των δελφινιών με κρυφές αντένες ιταμά παρεισδύεις!

Απ' όταν έφυγες
Βυθίστηκες στην σκιώδη αγκαλιά της Εκάβης
Υλακές σκορπώντας στους δαφνότοπους
Με εκτίναξη αιλουροειδούς
Κυκλώνεις τα περάσματα για τον Άδη
Αθάνατη με θέλεις
Χρυσή σαΐτα να κρατώ
Τη θλίψη να ακυρώνω των ματιών σου
Γυρνώ στις πρωτινές μέρες
Τότε που ξεκάρφωνα από τα χείλη σου
Ερωτευμένους ιβίσκους
Κράτα μου το χέρι
Κι εγώ θα ζήσω σιωπηρά σαν χρυσόψαρο δίπλα στις θρυμματισμένες φυκιάδες!