Εν μέσω πολέμου

Γύρω βοά ο πόλεμος 

κι εγώ σε καρτεράω 

μικρό παιδί της άνοιξης 

δεν έχω που να πάω 

Τραβώ μπροστά βλέπω φωτιές 

πύρινους εφιάλτες 

η πόλη όλη φλέγεται 

και κλείσανε οι στράτες 

Στάχτη κι ερείπια παντού 

βρίσκω μια μαργαρίτα

μικρή σκιαγμένη ομορφιά 

ανάμεσα στα ρείθρα 

Ο εφιάλτης δεν περνά 

ματώνει γύρω η πλάση 

σταυρό κάνω στους ουρανούς 

το άδικο να χάσει 

Να έρθει ήλιος ολόλαμπρος 

κι η ποθητή ειρήνη 

προτού σε πάρει μακριά 

του χαλασμού η δίνη 

Στάχτη κι ερείπια παντού 

βρίσκω μια μαργαρίτα

μικρή σκιαγμένη ομορφιά 

ανάμεσα στα ρείθρα.

Η ήττα

Ανάβεις το καντήλι μου

προτού εγώ πεθάνω

στη σκέψη σου είμαι νεκρή 

τι θέλεις παραπάνω 

Σκορπάς τη φλόγα μου παντού 

μέσα στα σταυροδρόμια 

εκεί όπου σε γνώρισα 

τα περασμένα χρόνια 

Εκεί που σε περίμενα 

νύχτες και μεσημέρια 

κι εσύ χέλι γινόσουνα 

κι έφευγες απ' τα χέρια 

Πολλά σου είπα μυστικά 

τ' άκουγες μεθυσμένος 

τα πήρες πέρα μακριά 

στη λησμονιά ταγμένος 

Δεν θέλησες τον έρωτα 

πέταλα μαργαρίτας 

ποτέ εσύ δεν μάδησες 

κι αφήνοσουν στην ήττα 

Εκεί που σε περίμενα 

νύχτες και μεσημέρια 

κι εσύ χέλι γινόσουνα 

κι έφευγες απ' τα χέρια.

Το βάλσαμο

Ζητά η καρδιά μου βάλσαμο 

μήπως και την γιατρέψω 

θέλει τα μάτια σου τα δυο

τα μαγικά ν' αντέξω 

Τα μαγικά που μου 'κάνεις

νομίζω έναν Μάη

τότε που ρόδα άνθιζαν

και σκόρπιζαν στα χάη 

Μεθυστικά αρώματα 

που την καρδιά φλογίζαν 

και συνεπαίρνανε το νου

γλυκά τον βασανίζαν 

Στήνω καρτέρι να σε βρω 

στέκω στο παραθύρι 

πυκνοί καπνοί σε κρύβουνε 

τουλίπες από γύρη 

Ανασεμιές γύρω σκορπώ

μήπως σε πλησιάσω

να βρω το άγιο σώμα σου 

μαζί του να πλαγιάσω 

Μεθυστικά αρώματα 

που την καρδιά φλογίζαν 

και συνεπαίρνανε το νου

γλυκά τον βασανίζαν.

Της φυλακής

Στης φυλακής τα σίδερα 

ρίχτηκα για εσένα 

χωρίς να 'χω παράπτωμα 

και αμάρτημα κανένα 

Ξεγέλασες τους δικαστές 

με τον κοφτό σου λόγο 

το παραμύθι πέταξες 

και μ' έσυρες με δόλο 

Οι ώρες δεν περνούν εδώ 

κι οι χάντρες δεν βοηθάνε 

πιάνω τραγούδι να σου πω

μα οι φρουροί γελάνε 

Δένουν διπλές τις κλειδαριές 

μου παίρνουν τ' οξυγόνο 

μονάχος μέσα στο κελί 

φονιάς χωρίς το φόνο 

Έλα εδώ για να με δεις 

αν έχεις μετανιώσει 

με ένα σου χαμόγελο 

εσύ θε να με σώσεις 

Οι ώρες δεν περνούν εδώ 

κι οι χάντρες δεν βοηθάνε 

πιάνω τραγούδι να σου πω

μα οι φρουροί γελάνε. 

Ειναι ο έρωτας φωτιά

Κοιμήθηκες στα χέρια μου 

τρεμουλιαστό αστέρι 

κι είχες τη χάρη τ' ουρανού 

και γλύκα στο μαχαίρι 

Σε φύλαξα απ' το βοριά 

κι απ' το πικρό χαλάζι 

τραγούδια εγώ σου έλεγα 

κάτω απ' το περβάζι 

Είναι ο έρωτας φωτιά 

το σύμπαν κυβερνάει 

παίρνει λαβές από τη γη

και με το φως σκιρτάει 

Βαρκούλα θα γενώ εγώ 

στα χαμηλά να σ' έχω

να μην ξεφεύγεις για αλλού 

εκεί που δεν αντέχω 

Κοράλλια θα βουτώ να βρω

να δένω στο λαιμό σου 

όμορφος για να τριγυρνάς

στις γειτονιές του κόσμου 

Είναι ο έρωτας φωτιά 

το σύμπαν κυβερνάει 

παίρνει λαβές από τη γη

και με το φως σκιρτάει.