Στης φυλακής τα σίδερα
ρίχτηκα για εσένα
χωρίς να 'χω παράπτωμα
και αμάρτημα κανένα
Ξεγέλασες τους δικαστές
με τον κοφτό σου λόγο
το παραμύθι πέταξες
και μ' έσυρες με δόλο
Οι ώρες δεν περνούν εδώ
κι οι χάντρες δεν βοηθάνε
πιάνω τραγούδι να σου πω
μα οι φρουροί γελάνε
Δένουν διπλές τις κλειδαριές
μου παίρνουν τ' οξυγόνο
μονάχος μέσα στο κελί
φονιάς χωρίς το φόνο
Έλα εδώ για να με δεις
αν έχεις μετανιώσει
με ένα σου χαμόγελο
εσύ θε να με σώσεις
Οι ώρες δεν περνούν εδώ
κι οι χάντρες δεν βοηθάνε
πιάνω τραγούδι να σου πω
μα οι φρουροί γελάνε.
Διάβασα και το "Βάλσαμο", έρχομαι τώρα και εδώ. Βλέπω οργασμό αναρτήσεων σήμερα. Τούτο εδώ ακουμπάει πάνω στην παραδοσιακή ρεμπέτικη ποίηση, Ελένη. Ετσι λειτουργεί μέσα μου και είναι πολύ αυθεντικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ θερμά
ΑπάντησηΔιαγραφή