Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

εν μιά νυκτί μόνο (προσφώνηση)


Εν μιά νυκτί μόνο διαπέρασες
Με τις δυο χρυσές σου αστραπές
Τη δεύτερη φάλαγγα
Του παγωμένου μου αντίχειρα
(Τετριμμένα όνειρα και παύσεις του μηδενός
Ζητούσαν εκδίκηση στην αλέα με τους χαλκουργούς)
Κεραυνοί του παντός χτύπησαν διαμιάς
Το στηθιαίο παλάτι του ήλιου!
Φαέθων εσύ μυθικός
Θηρευτής και αρωγός της πλησμονής
Κατοικείς στον Ηριδανό ποταμό επηρμένος
Κόνδορας κραταιός και άγρυπνος
Σαν της Στύγας τον ακοίμητο δράκο
Στο άγνωστο πορεύεσαι τροπαιοφόρος

Λεύκες σγουρόμαλλες σκεπάζουν
Το υδάτινο κρατίδιο σου
Αρματηλάτη με το διακαή πόθο στα μάτια
Ρέπεις στον άρρητο φθόγγο της κόλασης
Κι ολομόναχος περιφρουρείς
Τις εσχατιές και τα έγκατα...
Ενυδρείο των πλάγιων θαλασσών
Καθελκυσμένο ιστίο της αρμύρας
Σαγηνεύεσαι από της Κόρης το ιερό στέρνο
Εν μιά νυκτί μόνο σώπασες... ριγώντας
Άμποτε είχες πει η μουσική των δρυμών
Να μας ξεναγήσει
Στην αρχέγονη γη των Κενταύρων!

Εν μιά στιγμή μόνο έλαμψε
Πάνω στην άλω του φεγγαριού
Η τελευταία ποικιλία των εξωτικών κρίνων
Κρίνα από το παιδικό σου φυτολόγιο
Που μια ομάδα φύλαρχων στο φως καλλιέργησε
Απαρχής του θείου λόγου των ανθέων
Οι κάλυκες σου
Ανέσπερη φορεσιά των εραστών
Φλοιός γεωμετρημένος σε βλέφαρο ελαφιού
Αναπνοή μεθυστική της αμπέλου
Φτερό από το σπασμένο μελανοδοχείο της αποκάλυψης

Εν μιά νυκτί μόνο λογάριασες
Την αμετροέπεια στη γλώσσα των γλάρων
Εβαπτίσθεις τη σιωπή της διάφανης πέτρας
Πολέμαρχος του ανήωου σκότους
Χαλάρωσες τη θηλιά από το λαιμό των άστρων
Αποδημώντας στα φεγγερά στερεώματα του έρωτα
Γητεύτη της παράκρουσης των μελισσών
Κρατάς στο οστεοφυλάκιο σου
Τη σπάνια περγαμηνή από τους τάφους
Της συλημένης Τροίας

-Κλαίει η Ανδρομάχη σε δώματα βασιλικά
Πλημμυρισμένα στην αιθάλη και στο βρώμιο-
Δάκρυα και αίμα από αδένες διαβρωμένους
Σκορπούν πάνω στο κρυστάλλινο κέρας της θλίψης
Τα υπερούσια αναφιλητά της λησμοσύνης
Εν μιά νυκτί μόνο σώπασες... ριγώντας
Άμποτε είχες πει η μουσική των δρυμών
Να μας ξεναγήσει
Στην αρχέγονη γη των Κενταύρων!
(Τετριμμένα όνειρα και παύσεις του μηδενός
Ζητούσαν εκδίκηση στην αλέα με τους χαλκουργούς)