Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025

Της λησμονιάς

Τα χείλη σου με πλήγωσαν 
μ' έκαψε το φιλί σου 
πάνω σε άσπρο μάρμαρο 
σμίλεψα τη μορφή σου

Στιλέτα έχεις στα χέρια 
μες στη φαρέτρα βέλη 
δεν βρίσκω λόγια να σου πω
σώμα που να σε θέλει 

Ξέφυγα πήγα μακριά 
σε δάσος στοιχειωμένο 
μα εσύ με ακολούθησες 
με μυαλό σαλεμένο 

Βρήκα πηγή μα το νερό 
γλυφό ήταν και διψούσα 
κι εσύ με περιφρόνησες 
δεν νοιάστηκες πως ζούσα 

Στη γέρικη βελανιδιά 
χάραξα τα αρχικά μας
είχα κοπίδι δάχτυλα 
σαν τον παλιό έρωτα μας

Ξέφυγα πήγα μακριά 
σε δάσος στοιχειωμένο 
μα εσύ με ακολούθησες 
με μυαλό σαλεμένο.