Ανέμου παραθύρι

Πάνω σε τόξα αστραπής 

κοιμήθηκες κι εχάθης 

έλαμψες μόνο μια στιγμή 

κι ύστερα εμαράθης 

Σε ζήτησα σε γύρεψα 

με δυο καρφιά στο χέρι 

ήθελα την εικόνα σου

του φόβου το μαχαίρι

Κατοίκησες το άγνωστο 

ανέμου παραθύρι 

βγήκες ψηλά στους ουρανούς 

κι έστησες πανηγύρι 

Κάνω σταυρό κι ορκίζομαι 

να μην σε λησμονήσω 

τα άλικα τα χείλη σου

χρυσάφι να τα ντύσω 

Παράπονο έχω κρυφό 

απαντοχή μεγάλη 

να φτάσω εκεί που κατοικείς 

να γίνω κάποια άλλη 

Κατοίκησες το άγνωστο 

ανέμου παραθύρι 

βγήκες ψηλά στους ουρανούς 

κι έστησες πανηγύρι.

Τα πάντα εσύ

Έχεις το φως των αστεριών 

που 'χουν προτού να πέσουν 

έχεις σβελτάδα στο κορμί 

χρώματα που μ' αρέσουν

Σε κράτησα στα χέρια μου 

κι έλαμψε η αγκαλιά μου 

σου έδωσα δεν ζήτησα 

γλυκιά αστροφεγγιά μου

Εσύ κινείς τους ποταμούς 

και τα νερά μερεύεις 

εσύ ανέμους κυβερνάς 

και με θεούς χορεύεις

Εκεί ψηλά που κατοικείς 

στον ανθισμένο κήπο 

ανέβηκα για να σε βρω

και μου 'πες πως σου λείπω 

Άνθη σε τριγυρίζουνε 

λουλούδια της μανόλιας

πετούμενα σε προσκυνούν 

σαν μπαίνεις στα περβόλια 

Εσύ κινείς τους ποταμούς 

και τα νερά μερεύεις 

εσύ ανέμους κυβερνάς 

και με θεούς χορεύεις

Της λησμονιάς

Τα χείλη σου με πλήγωσαν 

μ' έκαψε το φιλί σου 

πάνω σε άσπρο μάρμαρο 

σμίλεψα τη μορφή σου

Στιλέτα έχεις στα χέρια 

μες στη φαρέτρα βέλη 

δεν βρίσκω λόγια να σου πω

σώμα που να σε θέλει 

Ξέφυγα πήγα μακριά 

σε δάσος στοιχειωμένο 

μα εσύ με ακολούθησες 

με το μυαλό χαμένο 

Βρήκα πηγή μα το νερό 

γλυφό ήταν και διψούσα 

κι εσύ με περιφρόνησες 

δεν νοιάστηκες πως ζούσα 

Στη γέρικη βελανιδιά 

χάραξα τα αρχικά μας

είχα κοπίδι δάχτυλα 

σαν τον παλιό έρωτα μας

Ξέφυγα πήγα μακριά 

σε δάσος στοιχειωμένο 

μα εσύ με ακολούθησες 

με το μυαλό χαμένο