Εκεί που ζεις

Έχεις στα μάτια σου μπροστά 

της Παναγιάς εικόνα 

κι εγώ έρχομαι γονατιστή

τριάντα τόσα χρόνια 

Τα αστέρια σε γνωρίζουνε 

κι έρχονται σιμά σου

τραβούν μέλι απ' τα χείλη σου 

χαϊδεύουν τα μαλλιά σου 

Ζεις σε πλανήτη μακρινό 

κι άγγελοι σε φροντίζουν 

γυρνάς κουμπί κι ανθίζουνε 

τα δέντρα και καρπιζουν 

Σε βρίσκω μες στα όνειρα 

την όψη σου ενθυμούμαι 

κι ας πέρασαν χρόνοι πολλοί 

πότε δεν σ' απαρνούμαι 

Σήμερα ετοίμασα φτερά 

κοντά σου να πετάξω 

να νιώσω την ανάσα σου 

μη φεύγεις να φωνάξω 

Ζεις σε πλανήτη μακρινό 

κι άγγελοι σε φροντίζουν 

γυρνάς κουμπί κι ανθίζουνε 

τα δέντρα και καρπιζουν.

Τα πάθη της καρδιάς

Φυσάει αέρας στην καρδιά 

και παίρνει της τα φύλλα 

και την γυμνωνει από χαρές 

με πιάνει ανατριχίλα 

Γυμνή η καρδιά μου προσπαθεί 

στο ψύχος να γλιτώσει 

να αμολήσει αετό

λίγο να χαλαρώσει 

Να πάει ψηλά στα σύννεφα 

βαμβάκι για να πάρει 

να ξαναφέρει τις χαρές 

να κινηθεί με χάρη

Να μπει στο σπίτι του Θεού 

με οβολό στο χέρι 

τα πάθη της για να του πει

κι ο,τι πικρό της ξέρει 

Στην πόρτα πάνω χαρακιά 

πολυ βαθιά ν' αφήσει

και να ξεφύγει απ' το κακό 

λίγο να αμαρτήσει 

Να πάει ψηλά στα σύννεφα 

βαμβάκι για να πάρει 

να ξαναφέρει τις χαρές 

να κινηθεί με χάρη.