Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026

Πύρινος κλοιός

Τρώει φωτιά το στήθος μου
τα πάντα ειν' καμμένα
δίπλα βουίζουν πυρκαγιές 
τι θα γινώ οϊμένα

Οι φλόγες με τυλίγουνε 
δεν έχω που να πάω
μέσα σε πύρινο κλοιό 
τρέμω παραπατάω 

Τρέχουν τα δάκρυα βροχή 
μα η φωτιά δεν σβήνει 
γίνηκε κόλαση η γη
και μια βλαστήμια φτύνει 

Ζητώ πηγή ζητώ νερό 
ζητώ την αγκαλιά σου 
λίγη να φέρει μου δροσιά 
να σώσει τα φτερά σου

Αυτά που με πηγαίνουνε 
σε παραδείσου χώρα
και δεν μ' εγκαταλείπουνε
μονάχη σαν και τώρα 

Τρέχουν τα δάκρυα βροχή 
μα η φωτιά δεν σβήνει 
γίνηκε κόλαση η γη
και μια βλαστήμια φτύνει.


Λυπημένο λουλούδι

Λυπημένο μου λουλούδι 
τι ζητάς εδώ πέρα
χρόνους τώρα βαδίζω 
σε μια ανίερη μέρα 

Με θολώνει η ανία 
τείχη γύρω στοιβάζει 
σε τραχιά μονοπάτια 
για να μπω με διατάζει 

Αμολιέμαι σε κύκλους 
που διαρκώς ανεβαίνουν 
με κουράζει μα αντέχω 
κι όπου πάω πηγαίνουν 

Στολή έγινε η πίκρα 
και μια δεύτερη σάρκα 
να την αλλάξω πηγαίνω
μα δεν βρίσκω τη βάρκα 

Μες σε πέλαγα μαύρα 
χωρίς τέλος πλανιέμαι 
και χωρίς καπετάνιο 
μες σε ξέρες χτυπιέμαι

Αμολιέμαι σε κύκλους 
που διαρκώς ανεβαίνουν 
με κουράζει μα αντέχω 
κι όπου πάω πηγαίνουν.