Παράφορος έρωτας

Παράφορα σε αγαπώ 

δεν το 'πα σε κανέναν 

το κράτησα για μυστικό 

ακόμα κι από εμένα 

Ο έρωτας αν ειπωθεί 

λιώνει σαν το κεράκι

και μοιάζει σαν τον όλεθρο 

και σαν πικρό φαρμάκι 

Οι τσαχπινιές στον έρωτα 

θολώνουν το τοπίο 

τον κάνουν ανεπούλωτη

πληγή γεμάτη πύον 

Χτυπώ την πόρτα για να βγεις

μα κοίτα να προσέχεις 

τα λόγια που σου είπα εγώ

στη μνήμη να τα έχεις 

Να μην τ' ακούσουν οι δειλοί 

και πάνε και τα πούνε 

κι ο έρωτας μας μαραθεί 

χωρίς ν' ανταμωθούμε

Οι τσαχπινιές στον έρωτα 

θολώνουν το τοπίο 

τον κάνουν ανεπούλωτη 

πληγή γεμάτη πύον.

Καρδιά από χρυσάφι

Του έρωτα το σήμαντρο 

βαρύ έχει τον ήχο

μα τον ακούν οι εκλεκτο

κι οι πίσω από τον τοίχο 

Ο έρωτας φορά βαριά 

χρυσή στολή και βγαίνει 

μα μ' όσους ξέρουν ν' αγαπούν 

ξέρει να αλητεύει 

Χαλάλι που τον γνώρισε

αυτός θα ζει αιώνια 

θα 'χει φτερά και θα πετά 

στο πέτο μια παιώνια 

Μοιράζει σ' όσους αγαπούν 

αντίδωρο αγάπης 

κι αποφεύγει τα βαριά 

λόγια της αυταπάτης 

Κι αν δεν τον δείτε τα φτωχά 

τα ρούχα να φοράει 

είναι πως έχει τη χρυσή 

καρδιά και δεν ξεχνάει 

Χαλάλι που τον γνώρισε

αυτός θα ζει αιώνια 

θα 'χει φτερά και θα πετά 

στο πέτο μια παιώνια.

Του έρωτα η φυλακή

Ζηλεύω τα δυο μάτια σου 

που δεν με μαρτηρούνε 

κι έχουν τα φώτα τους σβηστά 

και μέσα τους με κλειούνε 

Καλά κρατάνε μυστικό 

σε λιθοξόου πέτρα 

κι είναι το στήθος τους βαρύ 

σαν την αρχαία στέρνα 

Μόνο εγώ γνωρίζω τα

μόνο  εγώ τα παίρνω 

κι ανάμεσα στα χείλη μου 

μόνο εγώ τα φέρνω 

Στου έρωτα τη φυλακή 

ανθεί μεγάλη αγάπη 

που 'χει διπλές τις κλειδαριές 

και αετίσιο μάτι 

Ο έρωτας θέλει φιλί

μα θέλει και κρυψώνα 

θέλει τα πάθη της καρδιάς 

να τα φορά κορώνα 

Μόνο εγώ γνωρίζω τα

μόνο  εγώ τα παίρνω 

κι ανάμεσα στα χείλη μου 

μόνο εγώ τα φέρνω.

Οι καθρέφτες

Μήλο ρίχνω στην πόρτα σου

και σου ζητώ να έρθεις

για να πλαγιασουμε μαζί 

απόσκιο μου να μ' έχεις 

Είναι το άγιο σώμα σου 

λαβίδα και με σφίγγει 

της αμαρτίας μου κελί 

του λογισμού χαλίκι 

Σε βλέπω και τα μάτια μου 

καθρέφτες μη σε χάσω

το είδωλο σου τρεις φορές 

εγώ θα αγκαλιάσω 

Νσ σου χαρίζω τα φιλιά 

που ' ναι γλυκά σαν ρόδια 

κοντά μου εσύ να έρχεσαι 

σαν αύρα σαν παγόδα 

Να σε λατρεύω σαν Θεό 

να σ' εξυμνώ σαν κρίνο 

στα κύματα να περπατώ 

αινίγματα να λύνω 

Σε βλέπω και τα μάτια μου 

καθρέφτες μη σε χάσω

το είδωλο σου τρεις φορές 

εγώ θα αγκαλιάσω.