Αφιερωμένο στην παρέα τηςωΝ. Φιλαδέλφειας
Μες στον καμβά της φύσης
είσαι αστέρι λαμπερό
είσαι η δροσιά του Μάη
που φτάνει ως τον ουρανό
Πόσα δεν πήρα σκαλοπάτια
ώσπου να σε κερδίσω
του παραδείσου τις στιγμές
κοντά σου για να ζήσω
Σε κερδίζω χάνοντας σε
ακόμα κι όταν φεύγεις
και δάκρυ γίνομαι χαράς
όταν με συντροφεύεις
Σου πλέκω με χρυσοκλωστή
ένα μακρύ φουστάνι
να μοιάζεις σαν τη χαραυγή
και σαν της γης γεράνι
Στις μουσικές σου κρύβομαι
στα γλέντια σου χορεύω
και με μαντήλι στο λαιμό
στη νιότη σου πιστεύω
Σε κερδίζω χάνοντας σε
ακόμα κι όταν φεύγεις
και δάκρυ γίνομαι χαράς
όταν με συντροφεύεις.
