Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

δοξαστικό


Οι άδοξοι ποιητές
Αγαπούν τα κορίτσια
Με τα ηχηρά ονόματα
Μυρτώ Ροδάνθη Αντιγόνη Ευανθία
Τις αστρόφεγγες βραδιές
Χαράζουν με το μεσαίο τους νύχι
Πάνω σε κορμούς χαρουπιάς
Το ιωβηλαίο του Έρωτα τους
-Φρεάτια ανοιχτά
Με ναρκωμένες ανεμώνες-
Μια κουκουβάγια με χλομά μάτια
Παραστέκει τους δισταγμούς τους
Ανεβασμένη πάνω στους ώμους τους
Ασάλευτη
Σαν καβαλάρης που δίψασε
Τη στάχτη της φωτεινής ρουκέτας
Ψιθυρίζουν χρησμούς- φαντάσματα
Με ανάστροφα μάτια τίγρης

Τους καταδιώκουν στα βραχύβια ταξίδια τους
Βδελυρές σελίδες
Ταπεινών αναγνωσμάτων
Με ποιμένες μεθυσμένους
Και αγόρια με κοφτερά γυαλιά στα χέρια
Αντί για τσέρκια
Οι ερωμένες παπαρούνες
Με βέλη στους στήμονες τους
Στοχεύουν επικίνδυνα
Τις ματαιόδοξες επελάσεις τους
Επελάσεις στους υγρούς χειμώνες
Με τις ρηγματωμένες στέρνες
Μόνιμους ακολούθους

Πουλούν τα αντίτυπα τους
-Κορωνίδες της ένδειας τους-
Σε μίζερους πάγκους
Ετήσιων εκθέσεων
Αποσπώντας πράσινες πεταλίδες
Από τα βάθη των ωκεανών
Που ύστερα τις θάβουν
Με δέος και ευλάβεια
Μέσα σε κουτιά από τσιγάρα
Φοβούμενοι το επιλήσμον φως
Του αρμυρισμένου πόντου

Τους αποδιώχνουν
Μαγιάτικες καταιγίδες
Που χτυπούν πάνω στα  κλειστά φινιστρίνια
Της συμπαντικής αγάπης
Σαρώνοντας τις πέτρινες κοπέλες
Που κλαίνε γυμνές στο χώμα
(Φίδια φαρμακερά
Κυλούν στα πόδια τους
Κι έχουν στη πλάτη τους
Σημαδεμένα τατουάζ λαγνείας )

Οι άδοξοι ποιητές
Λαχταρούν το ύστερο φιλί
Της προδοσίας από θανάτους
Με παγερά πέλματα
Που επέρχονται
Ακούν τον ήχο
Της νερένιας ύπαρξης τους
Σε ερωτικές κλίνες
Με απανθρακωμένα ρόδα
Αυτομόλησε στο φως και μη βιάζεις
Τις άσπρες βάρκες
Με τα ηχηρά ονόματα
Μυρτώ Ροδάνθη Αντιγόνη Ευανθία
Ακολουθούν πιστά τη ρίμα
Της μαρτυρικής έλλειψης
-Φρεάτια ανοιχτά
Με ομφάλιες νύμφες να προσκρούουν
Στην ανεμόσκαλα
Με τους κρεμασμένους αργυραμοιβούς-