Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

δοξαστικό


Οι άδοξοι ποιητές
Αγαπούν τα κορίτσια
Με τα ηχηρά ονόματα
Μυρτώ Ροδάνθη Αντιγόνη Ευανθία
Τις αστρόφεγγες βραδιές
Χαράζουν με το μεσαίο τους νύχι
Πάνω σε κορμούς χαρουπιάς
Το ιωβηλαίο του Έρωτα τους
-Φρεάτια ανοιχτά
Με ναρκωμένες ανεμώνες-
Μια κουκουβάγια με χλομά μάτια
Παραστέκει τους δισταγμούς τους
Ανεβασμένη πάνω στους ώμους τους
Ασάλευτη
Σαν καβαλάρης που δίψασε
Τη στάχτη της φωτεινής ρουκέτας
Ψιθυρίζουν χρησμούς- φαντάσματα
Με ανάστροφα μάτια τίγρης

Τους καταδιώκουν στα βραχύβια ταξίδια τους
Βδελυρές σελίδες
Ταπεινών αναγνωσμάτων
Με ποιμένες μεθυσμένους
Και αγόρια με κοφτερά γυαλιά στα χέρια
Αντί για τσέρκια
Οι ερωμένες παπαρούνες
Με βέλη στους στήμονες τους
Στοχεύουν επικίνδυνα
Τις ματαιόδοξες επελάσεις τους
Επελάσεις στους υγρούς χειμώνες
Με τις ρηγματωμένες στέρνες
Μόνιμους ακολούθους

Πουλούν τα αντίτυπα τους
-Κορωνίδες της ένδειας τους-
Σε μίζερους πάγκους
Ετήσιων εκθέσεων
Αποσπώντας πράσινες πεταλίδες
Από τα βάθη των ωκεανών
Που ύστερα τις θάβουν
Με δέος και ευλάβεια
Μέσα σε κουτιά από τσιγάρα
Φοβούμενοι το επιλήσμον φως
Του αρμυρισμένου πόντου

Τους αποδιώχνουν
Μαγιάτικες καταιγίδες
Που χτυπούν πάνω στα  κλειστά φινιστρίνια
Της συμπαντικής αγάπης
Σαρώνοντας τις πέτρινες κοπέλες
Που κλαίνε γυμνές στο χώμα
(Φίδια φαρμακερά
Κυλούν στα πόδια τους
Κι έχουν στη πλάτη τους
Σημαδεμένα τατουάζ λαγνείας )

Οι άδοξοι ποιητές
Λαχταρούν το ύστερο φιλί
Της προδοσίας από θανάτους
Με παγερά πέλματα
Που επέρχονται
Ακούν τον ήχο
Της νερένιας ύπαρξης τους
Σε ερωτικές κλίνες
Με απανθρακωμένα ρόδα
Αυτομόλησε στο φως και μη βιάζεις
Τις άσπρες βάρκες
Με τα ηχηρά ονόματα
Μυρτώ Ροδάνθη Αντιγόνη Ευανθία
Ακολουθούν πιστά τη ρίμα
Της μαρτυρικής έλλειψης
-Φρεάτια ανοιχτά
Με ομφάλιες νύμφες να προσκρούουν
Στην ανεμόσκαλα
Με τους κρεμασμένους αργυραμοιβούς-  

11 σχόλια:

  1. Ελένη σε χαιρετώ και σου λέω ότι αγγίζει ουρανούς το γραμμένο σου.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ακόμη και οι "άσημοι" ποιητές αγαπούν τα κορίτσια με τα ηχηρά ονόματα, σκέψου οι ποιητές με κλέος...

    Συνεπώς, ωραία Ελένη μου, την έχουμε βάψει!

    Σε πειράζω αγαπημένη, απόλαυσα την γραφή σου για άλλη μια φορά, αλλά μου φαίνεται πως ετούτη την φορά θα απολαύσω περισσότερο την σύντομη επικοινωνία μαζί σου, περιμένοντας να διαβάσω το σχόλιό σου.

    Μου έλειψες ψυχή. Να μην αφήνεις για τόσο καιρό τα σχόλια κλειστά. (δεν είναι απαίτηση, αλλά παράκληση)

    Να ξημερώνεις όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καθως ρεω μες στην κομμένης ανασας αναγνωσή σου ζηλεύω κάθε νέα Πρωταγωνιστική Μορφή που αανδύεται από την Ποιητική Εξιστόρηση...

    Πιάνομαι πανω της και ντύνομαι το κουστούμι της Αλληγορίας της...

    Παρακάτω μεθώ με ένα νέο σερβίρισμα και γονατίΖω στην τελευταία παντα στροφή σου,
    υπνωτισμένη από τις τόσες σου ΕΝαλλαγες
    καθως ακομη ΕΥΧΟΜΑΙ να ΜΗΝ τελειώσει το ΤΑΞΙΔΙ στις ΔΟΞΑΣΙΕΣ.....

    -----------
    Πιο Υπέροχη έρχεσαι, Κάθε Φορά...

    Φιλί........................

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καναρινένια μου άνοιξα τα σχόλια
    κι έτσι θα επικοινωνούμε
    Το κλέος των ποιητών σύμφυτο με τις δράσεις τους και τη ζωή τους
    αντιπαρέρχεται το πρακτέον της ανωνυμίας
    Σε χαιρετώ και σε φιλώ αδερφικά
    να περνάς όμορφα και να δημιουργείς
    τον ανέφικτο πόθο της στιγμής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάκια μου θηλυκές οι θηλιές του κόσμου και του λόγου και τις κατέχεις καλά σαν πηλοπλάστης που με τα ακροδάχτυλα του σμιλεύει την ομορφιά και επενδύει στο φως της αργίλου
    Με τιμάς και σε ευχαριστώ δαμάστρια του λόγου και της τέχνης την ηθική
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευθύβολα τα λόγια σου Στρατή
    και σε ευχαριστώ
    Το ταξίδι της ποίησης συνεχίζεται σε όρη δύσβατα αλλά τόσο ποθητά
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "οι δικοί μου ποιητές είναι μια κάστα όλο χέρια
    φυτρώνουνε την ώρα που πλάθουνε τα όνειρα
    για τους φτωχούς που ανεμίζουνε παντιέρα τους
    έρημες λέξεις"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. η ποίηση Μέριλ είναι το θεϊκό χέρι που μας ξεκουράζει όταν οδοιπορούμε
    στα απότομα φαράγγια της σκέψης
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χαιρετώ, και παρακολουθώ πάντα την τοξοβολία σου στους άγνωστους τόπους της γραφής σου, που συντίθενται όμως όλο και πιο πολύ απο τη ψίχα των "καθημερινών"..
    μόνο να με συγχωρείς και σύ και άλλοι φίλοι για την εξαφάνισή μου, είμαι πάντα δίπλα σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Eriugena σε χαιρετώ και χαίρομαι
    που σε ξαναβρίσκω
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Απόψε φεύγοντας μου μένει μια αίσθηση πένθιμη, σκοτεινή. Πάντοτε, όμως, μου αρέσει η γραφή σου όπως και να 'χει.

    Καλό βράδυ ποιήτρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή