Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

δοξαστικό


Οι μύστες κι οι ποιητές
Αγαπούν τα κορίτσια
Με τα ηχηρά ονόματα
Μυρτώ Ροδάνθη Αντιγόνη Ευανθία
Τις αστρόφεγγες βραδιές
Χαράζουν με το μεσαίο τους νύχι
Πάνω σε κορμούς χαρουπιάς
Το ιωβηλαίο του Έρωτα τους
-Φρεάτια ανοιχτά τους ακολουθούν
Με μαδημένες τις ανεμώνες στο χείλος τους-
Μια κουκουβάγια με χλομά μάτια
Παραστέκει τους δισταγμούς τους
Ανεβασμένη πάνω στους ώμους τους
Ασάλευτη
Σαν το παιδί που φοβήθηκε
Την ριπή της φωτεινής ρουκέτας κι αποσβολώθηκε
Ψιθυρίζουν χρησμούς κι ικεσίες
Με ανάστροφα μάτια τίγρης

Τους καταδιώκουν στα βραχύβια ταξίδια τους
Λευκές σελίδες
Ταπεινών αναγνωσμάτων
Με ποιμένες μεθυσμένους
Κι αγόρια με κοφτερά γυαλιά στα χέρια
Αντί για τσέρκια απαντιούνται
Οι ερωμένες παπαρούνες
Με βέλη στους στήμονες τους
Στοχεύουν επικίνδυνα
Τις ματαιόδοξες προελάσεις τους
Προελάσεις στους υγρούς χειμώνες
Με τις ιδρωμένες στέρνες
Μόνιμους ακολούθους τους

Πουλούν τα αντίτυπα τους
Σε υπαίθριους πάγκους
Ετήσιων εκθέσεων
Κι ύστερα επιστρέφουν γυμνοί στις ακτές
Αποσπώντας πράσινες πεταλίδες
Από τα βάθη των ωκεανών
Που τις κρύβουν
Με δέος και ευλάβεια
Μέσα σε άδεια κουτιά από τσιγάρα
Φοβούμενοι μήπως το δειλινό φως
Του πράσινου πόντου τους τις αρπάξει

Τους καταδιώκουν
Μαγιάτικες καταιγίδες
Που χτυπούν πάνω στα  κλειστά φινιστρίνια
Της συμπαντικής τους ουσίας
Αγκαλιάζονται με τις πέτρινες κοπέλες
Που κλαίνε γυμνές στο χώμα
(Φίδια φαρμακερά
Περιζώνουν τα πόδια τους
Κι έχουν τη πλάτη τους
Σημαδεμένη με τατουάζ λατρείας )

Οι μύστες κι οι ποιητές
Λαχταρούν το ύστερο φιλί
Της προδοσίας από τοξότες
Με παγερά χαμόγελα
Που εμφανίζονται μπροστά τους
Ζωσμένοι θάνατο
Ακούν τον ήχο
Της νεκρικής ύπαρξης τους
Καθησμένοι σε ξύλινες κλίνες
Με μαραμένα τα πρώιμα ρόδα
Ασπάζονται το φως και ταξιδεύουν
Με άσπρες βάρκες
Που έχουν στην πρύμνη τους ηχηρά ονόματα
Μυρτώ Ροδάνθη Αντιγόνη Ευανθία
Ζουν πλάι σε χαρωπές νύμφες και ανεβαίνουν
Την ανεμόσκαλα μειδιώντας ελαφρά
Έτοιμοι από καιρό να συναντηθούν
Με τους μαρμαρένιους κούρους που ουράνια κατοικούν σύννεφα 

11 σχόλια:

  1. Ελένη σε χαιρετώ και σου λέω ότι αγγίζει ουρανούς το γραμμένο σου.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ακόμη και οι "άσημοι" ποιητές αγαπούν τα κορίτσια με τα ηχηρά ονόματα, σκέψου οι ποιητές με κλέος...

    Συνεπώς, ωραία Ελένη μου, την έχουμε βάψει!

    Σε πειράζω αγαπημένη, απόλαυσα την γραφή σου για άλλη μια φορά, αλλά μου φαίνεται πως ετούτη την φορά θα απολαύσω περισσότερο την σύντομη επικοινωνία μαζί σου, περιμένοντας να διαβάσω το σχόλιό σου.

    Μου έλειψες ψυχή. Να μην αφήνεις για τόσο καιρό τα σχόλια κλειστά. (δεν είναι απαίτηση, αλλά παράκληση)

    Να ξημερώνεις όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καθως ρεω μες στην κομμένης ανασας αναγνωσή σου ζηλεύω κάθε νέα Πρωταγωνιστική Μορφή που αανδύεται από την Ποιητική Εξιστόρηση...

    Πιάνομαι πανω της και ντύνομαι το κουστούμι της Αλληγορίας της...

    Παρακάτω μεθώ με ένα νέο σερβίρισμα και γονατίΖω στην τελευταία παντα στροφή σου,
    υπνωτισμένη από τις τόσες σου ΕΝαλλαγες
    καθως ακομη ΕΥΧΟΜΑΙ να ΜΗΝ τελειώσει το ΤΑΞΙΔΙ στις ΔΟΞΑΣΙΕΣ.....

    -----------
    Πιο Υπέροχη έρχεσαι, Κάθε Φορά...

    Φιλί........................

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καναρινένια μου άνοιξα τα σχόλια
    κι έτσι θα επικοινωνούμε
    Το κλέος των ποιητών σύμφυτο με τις δράσεις τους και τη ζωή τους
    αντιπαρέρχεται το πρακτέον της ανωνυμίας
    Σε χαιρετώ και σε φιλώ αδερφικά
    να περνάς όμορφα και να δημιουργείς
    τον ανέφικτο πόθο της στιγμής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάκια μου θηλυκές οι θηλιές του κόσμου και του λόγου και τις κατέχεις καλά σαν πηλοπλάστης που με τα ακροδάχτυλα του σμιλεύει την ομορφιά και επενδύει στο φως της αργίλου
    Με τιμάς και σε ευχαριστώ δαμάστρια του λόγου και της τέχνης την ηθική
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευθύβολα τα λόγια σου Στρατή
    και σε ευχαριστώ
    Το ταξίδι της ποίησης συνεχίζεται σε όρη δύσβατα αλλά τόσο ποθητά
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "οι δικοί μου ποιητές είναι μια κάστα όλο χέρια
    φυτρώνουνε την ώρα που πλάθουνε τα όνειρα
    για τους φτωχούς που ανεμίζουνε παντιέρα τους
    έρημες λέξεις"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. η ποίηση Μέριλ είναι το θεϊκό χέρι που μας ξεκουράζει όταν οδοιπορούμε
    στα απότομα φαράγγια της σκέψης
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χαιρετώ, και παρακολουθώ πάντα την τοξοβολία σου στους άγνωστους τόπους της γραφής σου, που συντίθενται όμως όλο και πιο πολύ απο τη ψίχα των "καθημερινών"..
    μόνο να με συγχωρείς και σύ και άλλοι φίλοι για την εξαφάνισή μου, είμαι πάντα δίπλα σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Eriugena σε χαιρετώ και χαίρομαι
    που σε ξαναβρίσκω
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Απόψε φεύγοντας μου μένει μια αίσθηση πένθιμη, σκοτεινή. Πάντοτε, όμως, μου αρέσει η γραφή σου όπως και να 'χει.

    Καλό βράδυ ποιήτρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή