Ψιχία εσύ μου έδωσες
και της αγάπης ρόδα
μα εγώ σου έδωσα ψυχή
ολόκληρη σαν πόζα
Μια πόζα που τραβήξαμε
κατάντικρυ στον ήλιο
την ώρα που αυτός εκίναγε
να στήσει αλλού βασίλειο
Χρόνια εγώ περίμενα
το δάκρυ σου να στάξει
μέσα να μπω να ζεσταθώ
λίγο η καρδιά να αράξει
Όσα σου έδωσα φιλιά
γιορντάνι στο λαιμό σου
τα έβαλες με πλάνεψες
και σβήνω στον καημό σου
Μεγάλη έγινα σκιά
να έρχεσαι να μένεις
το θάνατο να αψηφάς
τα δώρα να προσμένεις
Χρόνια εγώ περίμενα
το δάκρυ σου να στάξει
μέσα να μπω να ζεσταθώ
λίγο η καρδιά να αράξει.
