Σπατάλησα τα νιάτα μου
σε έργα και ημέρες
βαθιά ήτανε τα νερά
σπασμένες οι αντένες
Το σώμα μου βυθίστηκε
σωσίβιο δεν είχα
έχασα γη και ουρανό
έψαξα δεν σε βρήκα
Μόνο εσύ θα μπόραγες
τον κόσμο να κινήσεις
και να με βγάλεις στον αφρό
ή να με αφανίσεις
Εσύ να φύγεις θέλησες
παραδερνα στο κύμα
στιγμή δεν με συμπόνεσες
πήρα την κατρακύλα
Απ' το βυθό που βρίσκομαι
σου στέλνω τα φιλιά μου
ποτέ κι αν δεν μ' αγάπησες
θα σ' έχω στην καρδιά μου
Μόνο εσύ θα μπόραγες
τον κόσμο να κινήσεις
και να με βγάλεις στα ρηχά
ή να με αφανίσεις
