Οι θλιμμένες λέξεις

Στις αγορές που τριγυρνάς

φοράς λεπτό μαντήλι 

αυτό που εγώ σου χάρισα 

τον περασμένο Απρίλη 

Το πήρες κι έφυγες μακριά 

ξέχασες τα φιλιά μου 

πρόδωσες την αγκάλη μου

κι έχασα τη μιλιά μου 

Έχασα το μαλάματα 

που 'κρυβα στη ψυχή μου

τα ακριβά στολίδια μου

που 'χα στην κατοχή μου 

Πότε σου δεν στοχάστηκες 

πόσα μου πήρες χρόνια 

πόσες ανάσες ξόδεψα 

να βγω απ' την καταφρόνια 

Έχω φυλάξει μονάχα 

δύο τρεις θλιμμένες λέξεις 

καινούργιο ρούχο τις φορώ

να 'χεις να επιλέξεις 

Έχασα το μαλάματα 

που 'κρυβα στη ψυχή μου

τα ακριβά στολίδια μου

που 'χα στην κατοχή μου.

Η σφαίρα

Χάθηκες απ' τα μάτια μου 

και μες στη σκόνη μπήκες

στη σκόνη ενός έρωτα 

κι απάντηση δεν βρήκες 

Είναι η σιωπή σου θάνατος

και το κορμί σου ξένο

πότε δεν το περπάτησα 

στρατί απαγορευμένο 

Ξέχασες όλα τα φιλιά 

που δώσαμε μια μέρα 

σ' ένα καφέ απόμερο 

τα λόγια σου μια σφαίρα 

Με πλήγωσες μες στην καρδιά 

τα  δάκρυα με πιάσαν 

κι οι πόνοι έγιναν φριχτοί

που την ψυχή χαράξαν 

Τώρα θα ζω με όνειρα 

θα λέω πως σε έχω 

ζεστά θα ντύνω την πληγή 

κι απ' τον καημό θα απέχω 

Ξέχασες όλα τα φιλιά 

που δώσαμε μια μέρα 

σ' ένα καφέ απόμερο 

τα λόγια σου μια σφαίρα.