Υπήρχε μια ανεξήγητη ένταση ανάμεσα
στους συνδαιτυμόνες εκεινη τη στιγμή
τότε ακριβώς που έπεσε και έσπασε
ξαφνικά η πανάκριβη πορσελάνινη κούπα
Ένα σπάνιο κειμήλιο αναντήρητα.
Έστεκε χρόνια αχρησιμοποιητη στο
τελευταίο ράφι της παλιάς πιατοθήκης.
Εκεί που η γιαγιά κρατούσε ευλαβικά
κι ως κόρη οφθαλμού τα ακριβά
της οικογένειας.
Δώρα γαμήλια, δώρα από μπάρκα, δώρα
από τ' αρραβωνιασματα των θυγατέρων
Πως επεσε;
Ούτε ταρακούνημα, ούτε σεισμός ή έστω
κάποιος χορός στο αποπάνω πάτωμα.
Ο καθένας κοιτούσε καχύποπτα τον άλλο
με αποτέλεσμα η ήδη υπάρχουσα
συσωρευμενη ένταση να αυξηθεί κι άλλο.
Έλεγες πως σε λίγο θα ξεσπουσε ένας
ομηρικός καβγάς.
Την κατάσταση έσωσε το μικρό κορίτσι
με το αμπιγέ φόρεμα που ήρθε
να περισυλλεξει το πολύτιμα κομμάτια
πριν γίνουν επικίνδυνα για τις αβρες
πατούσες των κυρίων.
Τα πνεύματα ησύχασαν κάπως και κάποιος
ίσως κι ο πιο εχεφρων πλησίασε
το κορίτσι και το βοήθησε στο συμμάζεμα
χαρίζοντας του ένα διακριτικά χαμόγελο.
Έληξε η εμπόλεμη κατάσταση.
Από μακριά ακούστηκε το σφύριγμα
του τρένου.
Η ώρα ήταν εφτά απογευματινή κι είχε
έρθει η στιγμή να πάρουν το καθιερωμένο
τους τσαι.
Ξεχάστηκε κι η σπασμένη πορσελάνη
μόνο το κορίτσι έκανε μια κίνηση που
κάνεις δεν προσεξε .
Πήρε τα σπασμένα κομμάτια και τα φυλαξε
στον κόρφο του όπως έκανε κι γιαγιά
όταν τους έσπαγαν από απροσεξία
οι αγαπημενες της πορσελάνινες κούκλες.
