Ήρθες λουσμένος στο φως.
Με το ένα χέρι έσιαχνες
με περιστροφικες κινήσεις
το μουστάκι σου.
Νομίζω πως αμυδρά χαμογελούσες.
Ίσως και να το φαντασιωνόμουν όμως.
Συνέχιζες απτόητος να φτιάχνεις
το μουστάκι ενώ με το άλλο χέρι
κρατούσες ένα παλιό σκονισμένο
βιβλίο.
Σίγουρα κάποιο χοντρό τεύχος
με αναμνήσεις θα ήταν.
Αυτός ήταν νομίζω κι ο λόγος
που χαμογέλαγες.
Πάντα ήσουν κολλημένος στο παρελθόν.
και το καλοστρωμένο μουστάκι σου
το τόσο αναχρονιστικο το επιβεβαίωνε
περίτρανα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου