Πρώτα με εγκατέλειψε η αύρα σου
εκείνο το ανεπαίσθητο αεράκι
που με δρόσιζε τις νυχτιές του έρωτα.
Ύστερα με εγκατέλειψε η φήμη σου
κι ό,τι άλλο από αυτή εξαρτώνταν.
Μεγάλος ήσουν τεχνουργός του χρωστήρα.
Τα αριστουργήματα σου δεν κοσμούν
πλέον τις προθήκες της μνήμης μου.
Δυστυχώς από αβουλία πες ξέχασα.
Στο τέλος -και το πιο οδυνηρό-
με απαρνήθηκε το σώμα σου.
Αυτό το σώμα που αν και ύφαλος
γίνονταν στα ταξίδια μου εγω σφοδρά
το αγαπούσα.
Πώς θα ζήσω δίχως του;
Πώς να μην πνιγώ στην πλάνη;
Εφότου έφυγες έληξε και το ταξίδιον μου,
η ματαιότητα εγκατάσταθηκε εντός μου
και με μια μέγγενη ισχυρή με ακινητοποίησε
μέσα σε κάσα νεκρική δίπλα σε μια
απόκοσμη σειρά λιωμένων σπαρματσέτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου