Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

απειλές εξαπολύεις

Αποτέλεσμα εικόνας για απειλές εξαπολύεις

Ήλιος είσαι
Με άρμα καυτό
Ανελέητα να ξεραίνεις
Των σταριών τις κόμες
Και των μικρών ναυκλήρων
Τους γλυπτούς ώμους
Βλάστημα να φιλάς
(Κι εγώ ένα δρομί παραδίπλα τα ηνία σφιχτά να βαστώ )

Ρίζα είσαι
Με πολλές υπόγειες
Διακλαδώσεις
Τις μαρμάρινες
Κόρες να ξεγελάς
Με λόγια ρηγματικά
Τα δάκρυα να εμποδίζεις
Να αναβρύσουν τίμια
Σε φράκτες αδιαπέραστους
(Κι εγώ μικρή στοά τα φονικά σου όπλα να αποθέτεις)

Θάμνος είσαι
Αγκαθωτός
Με βελόνες-ανθούς
Να πληγιάζεις τον αέρα
Αιμάτινα να βάφονται
Των εντόμων τα φτερά
Κι η χλόη μαντήλι
Σκισμένο να φορά
Με κρόσσια σαρκοβόρα
(Κι εγώ νεράκι κελαρυστό θαλερά να σε θεριεύω)

Γκρεμνός είσαι
Με πέτρωμα σαθρό
Να χάνονται τα ερίφια
Σε βάραθρα βαθιά
Τριποδίζοντας
Τα λιλά κυκλάμινα
Να ασφυκτιούν
Μπροστά στις άγνωστες
Κι απόξενες σχισμάδες
(Κι εγώ πέτρα που κυλά στον εφιάλτη του ύπνου τους)

Πλακόστρωτο είσαι
Με πέτρες αιχμηρές
Βροχή δεν τις λειαίνει
Μόνο μια αξίνα
Σκουριασμένη
Σκληραίνει ψυχρά τις φλέβες τους
Να σκίζονται τα γόνατα
Των ευλαβούντων
Και τα νυφικά σαντάλια
Να τρίβονται σαν χόρτα ξερά
(Κι εγώ μικρό στηθαίο δροσιά να σου κρατώ τα μεσημέρια)

Σύννεφο είσαι
Με πολλά εργαστήρια
Εδώ ο κεραυνός
Εδώ η όξινη βροχή
Εδώ το γκρίζο
Που το γαλάζιο μελαγχολεί
Παραμερίζουν τα παιδιά
Σκιαγμένα πίσω απ' τα δέντρα
Οι μανάδες ανοίγουν
Ομπρέλες μαύρες
Αδύναμες να υποδεχτούν
Της άνοιξης τη χρωματιστή καρδιά
(Κι εγώ ρηξικέλευθος θεός να σε σκορπίζω με πείσμα μακριά)

Απειλές εξαπολύεις
Με της ανάσας σου το βόμβο
Χωρίς κανένα επίχρισμα ενοχής
Κι εγώ ένας αθώος συνεργός
Που τους ρόλους του
Μέρα τη μέρα αλλάζει
Προς όφελος του φωτός
Δρόμους να ανοίγω καρτερικά
Μέχρι που στη θάλασσα
Να πλεύσω λυτρωμένη
Ζεστά και στοργικά
Nα αγκαλιάσω
Της δίνης τα πλεούμενα με τους λεπτούς υμένες μου!