Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026

Οι χάντρες

Στ' αγκάθια μέσα κρύβεσαι 
πέτρας στήνεις κονάκι 
και στην καρδιά που ξαγρυπνά
πικρό στάζεις φαρμάκι 

Οι νύχτες σε ζηλεύουνε 
κι άστρα πετούν στο διάβα
βγαίνεις αψύς καμαρωτός 
τρόμο σκορπάς και λάβα 

Προσεύχομαι να 'σαι καλά 
κι ας με ποτιζεις δάκρυ 
να φτάνει η φήμη σου παντού 
όπου δεν φτάνει μάτι 

Σε βρίσκουν άγγελοι γυμνοί 
στολή καινούργια θέλουν 
κρουστά φτερά για να πετούν 
μηνύματα να στέλνουν 

Σε βρίσκει κι ο αρχαντος Θεός 
και σου κρεμάει χάντρες 
δώρα πολύτιμα ακριβά 
να περπατάς στις Πλάτρες 

Προσεύχομαι να 'σαι καλά 
κι ας με ποτιζεις δάκρυ 
να φτάνει η φήμη σου παντού 
όπου δεν φτάνει μάτι.


Το σήμαντρο

Του έρωτα το σήμαντρο 
απόψε θα χτυπήσω 
γλυκόλαλη θα 'χει φωνή
κι αέρα πελαγίσιο 

Να έρχονται να προσκυνούν 
όλες της γη οι μούσες
μελαχρινες μα και ξανθές 
της ομορφιάς οι ρουσες 

Αποσταμένος να 'ρχεσαι εσύ
με την καρδιά σφιγμένη 
ευχές τραγούδια να σκορπάς 
σ' όλη την οικουμένη 

Να κόβω δάφνες και μυρτιές 
να μπαίνω μες στα δάση
να σου στολίζω τ' όνειρο 
πριν ή ψυχή ξεχάσει 

Πριν αποδράσει στα χλωμά 
του κόσμου παραθύρια 
και γίνει ίσκιος και καημός 
μπορντούρα από σταφύλια 

Αποσταμένος να 'ρχεσαι εσύ
με την καρδιά σφιγμένη 
ευχές τραγούδια να σκορπάς 
σ' όλη την οικουμένη.

Οι ζαριές

Οι βουκαμβίλιες άνθισαν 
το θέρος εδώ μένει 
τζιτζίκια ακούγονται παντού 
κι ο γλάρος επιμένει 

Οι τροχαλίες του καιρού 
δέσαν στ' ακροθαλάσσι 
οι υποσχέσεις δόθηκαν 
μοσχοβολά η πλάση 

Στα σινεμά τ' αγιόκλημα
νοτίζει τις αγκάλες 
δίπλα του ο βασιλικός 
μνήμες ξυπνά μεγάλες 

Έρχονται στο κατάστρωμα 
δυο δυο τα ζευγαράκα 
και με τον μπάτη συζητούν 
με βάρδιες στα μπαράκια 

Είναι ο ήλιος αρχηγός
κι αρχάγγελος η δύση 
ανάβει ο κόσμος πυρκαγιές 
παίζει ζαριές η φύση 

Στα σινεμά τ' αγιόκλημα
νοτίζει τις αγκάλες 
δίπλα του ο βασιλικός 
μνήμες ξυπνά μεγάλες.

Γαλάζια χάντρα

Με τη φωνή μου δυνατά
σου είπα έλα πάλι 
φωλιά να φτιάξουμε στη γη
σ' έρημο ακρογιάλι 

Να 'χει τις πόρτες στο νοτιά 
βοριά να μην φοβάται 
να 'χει κι ένα σήμαντρο 
γιορτές για να θυμάται 

Να βγαίνει κάθε χαραυγή 
μ' άστρα στις χούφτες μέσα 
να λάμπει να φεγγοβολά 
δύναμη να' χει μπέσα 

Να το ζηλεύουν οι ουρανοί 
κόσμος να το θαυμάζει 
νερό τα άνθη να κερνά 
να πνίγει το μαράζι 

Από χαρά να τραγουδά 
με βότσαλα να παίζει 
χάντρα γαλάζια να φορά
να στρώνει το τραπέζι 

Να βγαίνει κάθε χαραυγή 
μ' άστρα στις χούφτες μέσα 
να λάμπει να φεγγοβολά 
δύναμη να' χει μπέσα.