Με τη φωνή μου δυνατά
σου είπα έλα πάλι
φωλιά να φτιάξουμε στη γη
σ' έρημο ακρογιάλι
Να 'χει τις πόρτες στο νοτιά
βοριά να μην φοβάται
να 'χει κι ένα σήμαντρο
γιορτές για να θυμάται
Να βγαίνει κάθε χαραυγή
μ' άστρα στις χούφτες μέσα
να λάμπει να φεγγοβολά
δύναμη να' χει μπέσα
Να το ζηλεύουν οι ουρανοί
κόσμος να το θαυμάζει
νερό τα άνθη να κερνά
να πνίγει το μαράζι
Από χαρά να τραγουδά
με βότσαλα να παίζει
χάντρα γαλάζια να φορά
να στρώνει το τραπέζι
Να βγαίνει κάθε χαραυγή
μ' άστρα στις χούφτες μέσα
να λάμπει να φεγγοβολά
δύναμη να' χει μπέσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου