Έχεις στα μάτια σου μπροστά
της Παναγιάς εικόνα
κι εγώ εκεί γονατιστή
τριάντα τόσα χρόνια
Τα αστέρια σε γνωρίζουνε
κι έρχονται σιμά σου
μέλι δίνουν τα χείλη σου
χαϊδεύουν τα μαλλιά σου
Ζεις σε πλανήτη μακρινό
κι άγγελοι σε φροντίζουν
γυρνάς κουμπί κι ανθίζουνε
τα δέντρα και καρπιζουν
Σε βρίσκω μες στα όνειρα
την όψη σου ενθυμούμαι
κι ας πέρασαν χρόνοι πολλοί
πότε δεν σ' απαρνούμαι
Σήμερα ετοίμασα φτερά
κοντά σου να πετάξω
να νιώσω την ανάσα σου
μη φεύγεις να φωνάξω
Ζεις σε πλανήτη μακρινό
κι άγγελοι σε φροντίζουν
γυρνάς κουμπί κι ανθίζουνε
τα δέντρα και καρπιζουν.
"και εγώ (εκεί) γονατιστή" σπάει το "αγκάθι" της προεξοχής της λέξης.
ΑπάντησηΔιαγραφή"μέλι δίνουν τα χείλη σου" προτεινόμενη αλλαγή.
Με κάθε σεβασμό πάντα, ναι;
Πολύ ωραίο, Ελένη μου, μου άρεσε.
Χάρηκα τις αλλαγές
Διαγραφή