Φυσάει αέρας στην καρδιά
και παίρνει της τα φύλλα
και την γυμνωνει από χαρές
με πιάνει ανατριχίλα
Γυμνή η καρδιά μου προσπαθεί
στο ψύχος να γλιτώσει
να αμολήσει αετό
λίγο να χαλαρώσει
Να πάει ψηλά στα σύννεφα
βαμβάκι για να πάρει
να ξαναφέρει τις χαρές
να κινηθεί με χάρη
Να μπει στο σπίτι του Θεού
με οβολό στο χέρι
τα πάθη της για να του πει
κι ο,τι πικρό της ξέρει
Στην πόρτα πάνω χαρακιά
πολυ βαθιά ν' αφήσει
και να ξεφύγει απ' το κακό
λίγο να αμαρτήσει
Να πάει ψηλά στα σύννεφα
βαμβάκι για να πάρει
να ξαναφέρει τις χαρές
να κινηθεί με χάρη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου