Ανάβεις το καντήλι μου
προτού εγώ πεθάνω
στη σκέψη σου είμαι νεκρή
τι θέλεις παραπάνω
Σκορπάς τη φλόγα μου παντού
μέσα στα σταυροδρόμια
εκεί όπου σε γνώρισα
τα περασμένα χρόνια
Εκεί που σε περίμενα
νύχτες και μεσημέρια
κι εσύ χέλι γινόσουνα
κι έφευγες απ' τα χέρια
Πολλά σου είπα μυστικά
τ' άκουγες μεθυσμένος
τα πήρες πέρα μακριά
στη λησμονιά ταγμένος
Δεν θέλησες τον έρωτα
πέταλα μαργαρίτας
ποτέ εσύ δεν μάδησες
κι αφήνοσουν στην ήττα
Εκεί που σε περίμενα
νύχτες και μεσημέρια
κι εσύ χέλι γινόσουνα
κι έφευγες απ' τα χέρια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου