Βγήκα σε ένα ξέφωτο
γλυκά να τραγουδήσω
κι ήρθαν δυο αρχάγγελοι
κι είπαν να σε μισήσω
Φαρμάκι είχαν στο σπαθί
και στα φτερά τους πόνο
με άγγιξαν κι έκλαψα
σαν να'χα κάνει φόνο
Είναι η ζωή χωρίς εσέ
δάκρυ που δεν τελειώνει
μια έρημος απέραντη
που ίσκιος δεν ζυγώνει
Σε σκέφτομαι τα πρωινά
μιας νύχτας με ξενύχτι
σε μπάζω μες στα όνειρα
σε κλείνω σ' ένα δίχτυ
Γίνε φιγούρα τ' ουρανού
να 'ρθω να σ' ανταμώσω
κι εγώ θα λέω ψέματα
πριν στη χαρά ενδώσω
Είναι η ζωή χωρίς εσέ
δάκρυ που δεν τελειώνει
μια έρημος απέραντη
που ίσκιος δεν ζυγώνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου