Ήσουνα σκοτεινό δεντρί
κι ο κεραυνός σε βρήκε
όλους τους κλώνους έκαψε
κορμό μόνο σ' αφήκε
Νεράκι έψαξα να βρω
λίγο να ξεδιψάσεις
τη λάβρα απ' το σώμα σου
στ' άπειρο να πετάξεις
Με είδες και με κάλεσες
λίγο να σε συντρέξω
κάρβουνα στάχτες μάζεψα
καημους άφησα απέξω
Όλα τα έδωσα για σε
για λίγο πικρογέλιο
τα δάκτυλα που σ' άγγιξαν
τα έχεις για βαγγέλιο
Στο πλάι μου θα αναστηθείς
νέους κλώνους θα δώσεις
τον έρωτα που σου 'χω εγώ
πότε να μην προδώσεις .
Με είδες και με κάλεσες
λίγο να σε συντρέξω
κάρβουνα στάχτες μάζεψα
καημους άφησα απέξω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου