Διαβάτης

Πάνω στο χλωρό τριφύλλι 

και στη χλόη την παχιά

έγυρες να ξαποστάσεις 

να νικήσεις τα βαριά 

Όλα αυτά που σε κουράσαν 

και σου τρώνε τη ψυχή 

που σου κόβουν την ανάσα 

και σ' αφήνουν μοναχή 

Σαν διαβάτης που γυρίζει 

μες στο χιόνι μοναχός 

κι είναι μαύρες του οι σκέψεις 

όπως άγριος ποταμός 

Η αγάπη την διαλύει 

και την καίει το φιλί 

που 'χασε Αύγουστο μήνα

σ' ένα έρημο νησί 

Φεύγουν μακριά τα πλοία 

κι ο ναύκληρος γελά 

χαιρετά χωρίς μαντήλι 

και στους γλάρους τραγουδά 

Σαν διαβάτης που γυρίζει 

μες στο χιόνι μοναχός 

κι είναι μαύρες του οι σκέψεις 

όπως άγριος ποταμός.