Μες στο κορμί σου γύρεψα
χαμένες Ατλαντίδες
ξένα παλάτια άπαρτα
απόρθητες νησίδες
Τα βράχια σου στολίστηκαν
κόκκινες ανεμώνες
στεφάνι εγώ τις έπλεξα
να διώχνω τους χειμώνες
Είσαι το άσπρο σύννεφο
το θερινό μελτέμι
είσαι καστράκι αμμουδιά6ς
λεπτό νήμα ανέμης
Χορεύω σου και τραγουδώ
σαν μπω στην αγκαλιά σου
δερβισης στροβιλίζομαι
και κλέβω την καρδιά σου
Εσύ κοντά με δέχεσαι
λογιέμαι έρωτας σου
κι αν απομακρύνεσαι
σφραγίδα τα φιλιά σου
Είσαι το άσπρο σύννεφο
το θερινό μελτέμι
είσαι καστράκι αμμουδιάς
λεπτό νήμα ανέμης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου