Στον ήλιο πήγες λούστηκες
και στο φεγγάρι επλύθης
άγγελοι σου 'φέραν νερό
στους ουρανούς εκλήθης
Εκλήθης δίπλα στο Θεό
ψυχές για να ζυγίζεις
να βρίσκεις κάποιες πούπουλο
κι άλλες να αφορίζεις
Παρ' την δική μου τη ψυχή
τα κρίματα να διώξεις
της πίκρας τα στενάγματα
στα χάη για να σπρώξεις
Να φύγουν πέρα οι καημοί
να μην αναστενάζω
να γίνουνε πετούμενα
αγκάθια που θα βγάζω
Αντάμα να πηγαίνουμε
σαν μύστες ορκισμένοι
και τα φιλιά να δίνουμε
σαν τους κισσούς δεμένοι
Παρ' την δική μου τη ψυχή
τα κρίματα να διώξεις
της πίκρας τα στενάγματα
στα χάη για να σπρώξεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου