Είσαι ένας άνεμος χαράς
που 'χω για ν' αναπνέω
το μαϊστράλι της καρδιάς
η φράση που δεν λέω
Χωρίς εσένα χάνομαι
σ' απύθμενα σκοτάδια
ψάχνω σταγόνα για να πιω
κλεισμένα τα πηγάδια
Γύρω οι δρόμοι αδιάβατοι
χωρίς μια πινακίδα
τραβώ δεξιά τραβώ ζερβά
μέσα μου καταιγίδα
Μπαίνεις μες στο μεδούλι μου
σαν να 'σαι ξένο σώμα
στήνεις μια μάχη άνιση
χωρίς παύλα και κόμμα
Πως να διαβάσω τις βουλές
κι ό,τι η καρδιά ορίζει
πως να γνωρίσω αυτά που θες
που η ψυχή λυγίζει
Γύρω οι δρόμοι αδιάβατοι
χωρίς μια πινακίδα
τραβώ δεξιά τραβώ ζερβά
μέσα μου καταιγίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου