Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

κρωγμοί του αθανάτου


Πυρωμένα τα πόδια μου ματωμένα στη κνήμη
Βαδίζουν στο κόκκινο πέτο της σελήνης ανιχνευτικά
Παιδί με την αφέλεια του αδιόρατου
Βγαίνω στο ακρογιάλι με τους αινιγματικούς κρωγμούς των γλάρων
Ύστερη συντροφιά στο ανήλικο ταξίδι μου
Φτεροκοπώ μαζί τους με ριζωμένα τα μέλη μου στην ευτυχία
Εστία ζητώ στου μικρού αχινού το ορθρινό κελάρι
Να φυλαχτώ από τον λίβα και τη λαβή του Κρέοντα
Που σπιρουνίζουν με ιμάντα χάλκινο τα τελευταία μου άστρα!

Θυσίασα τις μέρες μου στη γειτονιά του παγωμένου αχάτη 
Για να έχουν φως και θώρι τα κρύα μεσημέρια των ανθρώπων!

Περιστρέφομαι με αειθαλές περίβλημα στους ώμους
Μέσα σε κόκκους γύρης και καταφτάνω
Στο γαλήνιο σκήνωμα της αγριελιάς συντετριμμένη από τη θύμηση
Πυρωμένα τα πόδια μου ματωμένα στη κνήμη
Προσκρούουν στα θαλάσσια περάσματα των ναυαγισμένων πλοίων
Πυρσούς κρατώ στα χέρια μου σβησμένους
Κι εκείνο το κοραλλένιο κομπολόι του αγαπημένου μου προπάππου
Ενθύμιο ακριβό μιας τρικυμίας
Σμίγω αδερφικά κάτω από το φως της ασετιλίνης
Με τον τελευταίο πλανόδιο καβαλάρη της όχθης
Είναι της μοίρας μου να προσμετρώ την ζωή μου σε απόσταση
Και τη κάνουλα του χρόνου να ρυθμίζω στο ρελαντί!

Θυσίασα τις μέρες μου στη γειτονιά του παγωμένου αχάτη 
Για να έχουν φως και θώρι τα κρύα μεσημέρια των ανθρώπων!

Πυρωμένα τα πόδια μου ματωμένα στη κνήμη
Διαθλούν στο μέτωπο μου συμπληγάδες πέτρες
Αδυνατώ πέρασμα να βρω όνειρο να ξανοιχτώ στο απρόσμενο
Κλυδωνίζομαι στο άρμα του ανέμου με κρυοπαγήματα στα χέρια
Χειμώνιασε και τα αρώματα των κρίνων
Δειλά χτυπούν τη πόρτα μου
Δεν περιμένω κανέναν ίσκιο ούτε γραφή από φτερό αγγέλου
Καρδιοχτυπώ σαν ακούω το γάντι της Ανατολής όταν χαράζει
Μόνη μου έννοια και πλησμονή
Ο ρουμπινένιος σταυρός των σύννεφων πριν την καταιγίδα
Αγαπήθηκα πολύ ξεχνώντας σε σταυροδρόμι πέτρινου αμαξωτού
Ένα ματσάκι πυρπολημένες παπαρούνες που ποτέ δεν χάρισα
Είναι πικρό το χαμόγελο στα χείλη του ορφανεμένου
Κι ο κόρφος ασφυκτιά στη λάβα του Αθανάτου!

Θυσίασα τις μέρες μου στη γειτονιά του παγωμένου αχάτη 
Για να έχουν φως και θώρι τα κρύα μεσημέρια των ανθρώπων!






14 σχόλια:

  1. Έχεις κατακτήσει τα υψίπεδα της Ομορφιάς και εικονοποιείς τα αισθήματα σε τέτοιο βαθμό που τρομάζει όποιος δεν ξέρει να διαβάσει παράδεισο..
    Σε φιλώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Είναι της μοίρας μου να προσμετρώ την ζωή μου σε απόσταση
    Και τη κάνουλα του χρόνου να ρυθμίζω στο ρελαντί!"

    κρατώ τούτο,δανεικό, και το παίρνω μαζί μου.
    ίσως κάποτε στο επιστρέψω με χιλιόμετρα τόκους...

    καλημέρα !


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι της μοίρας μου να προσμετρώ την ζωή μου σε απόσταση
    Και τη κάνουλα του χρόνου να ρυθμίζω στο ρελαντί!


    Όλα τα λεφτά!

    Γιώργος...ένας φίλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπήθηκα πολύ ξεχνώντας σε σταυροδρόμι πέτρινου αμαξωτού
    Ένα ματσάκι πυρπολημένες παπαρούνες που ποτέ δεν χάρισα

    Θαυμάσιο!!!!!
    Αξίζει η αγάπη κι ας μην έχει ανταπόδοση...

    Δανάη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ωραιο το blog σου!!!
    Καλως σε βρηκα..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στρατή μου κατακτάμε κορφές μόνο μέσα από το προσωπικό βίωμα
    Σε ευχαριστώ που διαλέγεσαι μαζί μου


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κώστα σου δανείζω όσες ρίμες μου θέλεις...τόκους δεν ζητώ ποτέ!!


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γιώργο μου χάρηκα που σου άρεσε
    και για την εμπιστοσύνη που μου δείχνεις


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δανάη πολλές φορές μονόπλευρα οικοδομούμαι την ομορφιά κάτι που έχει μεγάλη αξία περνά στη ζωή μας
    αυτοδίκαια


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. andrik χάρηκα πολύ αν βρήκες κάτι όμορφο σ΄αυτό το blog

    πολλά φιλιά μαζί με το καλωσόρισμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Θυσίασα τις μέρες μου στη γειτονιά του παγωμένου αχάτη
    Για να έχουν φως και θώρι τα κρύα μεσημέρια των ανθρώπων!


    Όταν θυσιάζεσαι στο φως καταφέρνεις να το κατακτάς

    Συνταγμένη του ονείρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όνειρο μου
    πόσο μα πόσο εύστοχη είσαι


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. "Αδυνατώ πέρασμα να βρω όνειρο να ξανοιχτώ στο απρόσμενο"

    Κάθε φορά που σε επισκέπτομαι καλη μου, μαζευω διαμαντάκια. Ο θησαυρός σου βρισκεται κρυμμένος βαθια στην καρδια μου.

    Φιλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Περήφανη μου σε ευχαριστώ πολύ
    Σε χαιρετώ βαθιά από τη καρδιά μου

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή