Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

έφυγαν χωρίς επιβάτες οι τελευταίοι συρμοί



έφυγαν χωρίς επιβάτες οι τελευταίοι συρμοί 
βουβή η Ρωξάνη επιβιβάστηκε στο σύννεφο 
ασήμιζαν φως τα πέδιλα της στις δίνες του αγέρα...

Διασταυρώθηκαν τα χέρια μας σήμερα
Ερημίτες που ψαύουν σκυθρωποί
Την υπέρθυρη επιγραφή της μοναξιάς
Χειροκροτώντας εύθυμα πάντα
Στην τρύπια απόχη της αβύσσου
Που το ρόδο τους να κλείσει αδημονεί
Μέσα σε λευκό κελί θανατοποινίτη
Κόψε το υφάδι απ΄το βλέφαρο
Πονάει το χάδι της ερημιάς
Κάθε που αλλάζει ο καιρός!

Έσμιξαν θρηνητικά τα χέρια μας απόψε
Μάργωσαν τα ψαλίδια των αρμών
Πριν το πικρό αντίο
Κι αναστενάζοντας κρυφά επικάλυψαν
Τις εσοχές της πίκρας με σπαράγματα κωνοφόρων
Να μην υπάρχει άλλος χώρος να αποδράσει η ευτυχία!

έφυγαν χωρίς επιβάτες οι τελευταίοι συρμοί 
βουβή η Ρωξάνη επιβιβάστηκε στο σύννεφο 
ασήμιζαν φως τα πέδιλα της στις δίνες του αγέρα...

Έπιασαν τις ταχύτητες του ελαφιού
Οι σφυγμοί στους καρπούς μας
Κι ύστερα πεζούλι γύρεψαν
Ρυτιδωμένο από τις λόγχες της ελιάς
Να θητεύσουν εξαρχής στης πατρίδας το πένθιμο αλφαβητάριο!

Μύραναν τα χέρια μας
Του πόθου το άβατο ξωκκλήσι
Με αλαδανιάς μυστική ρητίνη
Συλλεγμένη το δείλι στο ακρόρεμα
Πονάει το κρύο χάδι του αποχωρισμού
Κάθε που αλλάζει ο καιρός!

έφυγαν χωρίς επιβάτες οι τελευταίοι συρμοί 
βουβή η Ρωξάνη επιβιβάστηκε στο σύννεφο 
ασήμιζαν φως τα πέδιλα της στις δίνες του αγέρα...

Κουρασμένα τα χέρια μας
Λάτρεψαν του πύθωνα
Την διχαλωτή γλώσσα
Που μυστικό κανένα δεν ξεστόμισε
Σαν την άγγιξε ενσταλάζοντας
Το κεντρί των φιλιών μας!

Διασταυρώθηκαν τα χέρια μας
Σαν ράγες που ερωτικά τέμνονται
Σε φεγγαρίσιο αναλόγιο οξιάς
Παραδομένα τα χέρια μας στη φεγγοβολιά
Του αυγινού δροσουλίτη
Δώσανε όρκο αιώνιας πίστης
Και ανοιχτά το ξημέρωμα βρίζοντας τον αθέτησαν!

έφυγαν χωρίς επιβάτες οι τελευταίοι συρμοί 
βουβή η Ρωξάνη επιβιβάστηκε στο σύννεφο 
ασήμιζαν φως τα πέδιλα της στις δίνες του αγέρα...


12 σχόλια:

  1. Κουρασμένα τα χέρια μας
    Λάτρεψαν του πύθωνα
    Την διχαλωτή γλώσσα
    Που μυστικό κανένα δεν ξεστόμισε
    Σαν τον άγγιξε
    Το κεντρί των φιλιών μας!

    Πιο δυνατό αυτό το κεντρί
    από το δηλητήριο...

    Γιώργος...ένας φίλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  2. Έπιασαν τις ταχύτητες του ελαφιού
    Οι σφυγμοί στους καρπούς μας
    Κι ύστερα πεζούλι γύρεψαν
    Ρυτιδωμένο από τις λόγχες της ελιάς
    Να θητεύσουν στης πατρίδας το πένθιμο αλφαβητάριο!

    Πενθούν τα χέρια όσο δεν αγγίζονται με στοργή

    Δανάη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Η ποίηση είναι ένα ταξίδι σ' άγνωστη χώρα. Η ποίηση είναι ταυτόσημη με την παραγωγή ραδίου. Για μια και μόνο λέξη λιώνεις χιλιάδες τόνους γλωσσικό μετάλλευμα"

    Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

    Σε φιλώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εχεις ένα τροπο
    Ακομα και την θλιψη
    Να την κεντας με μεταξωτες κλωστες


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιώργο μου σε ευχαριστώ πολύ
    Σαν να έχεις δίκιο!
    υπερθεματίζω...



    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δανάη μου
    πάνω απ όλα η επαφή
    με θέρμη καρδιάς

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καπετάνιε μου
    πολυαγαπημένος και ιδιαίτερος ποιητής ο Μαγιακόφσκι
    Με τιμά η παρουσία σου και το γνωρίζεις

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Velvet στο όριο της θλίψης
    πολλές φορές εδρεύει η χαρά
    της δημιουργίας
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μύραναν τα χέρια μας
    Του πόθου το άβατο ξωκκλήσι
    Με αλαδανιάς μυστική ρητίνη
    Συλλεγμένη το δείλι στο ακρόρεμα
    Πονάει το κρύο χάδι του αποχωρισμού
    Κάθε που αλλάζει ο καιρός!


    Εσύ μπορείς να μου απαντήσεις σε τι τόπους άνθινους συλλέγεις τη γύρη των στίχων σου...

    Συνταγμένη του ονείρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. προσεκτικές οι λέξεις σου
    δεν αφήνουν κανένα επισκέπτη
    δίχως να τον αγγίξουν!

    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μεριλού σε ευχαριστώ πολύ
    οι επισκέψεις σαν τη δική σου
    με χαροποιούν

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όνειρο μου
    οι τόποι της καρδιάς
    είναι οι πιο πρόσφοροι
    για την όποια συγκομιδή

    φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή