Τα χτένια

Με πήρες μες στα χέρια σου

κι όλος ο κόσμος μοιάζει 

μ' ένα λουλούδι απέθαντο 

που αρώματα μοιράζει 

Ανατολής αρώματα 

λάγνα κι ερωτικά 

άγιας αγάπης χρώματα 

κρυμμένα μυστικά 

Φυγάδευσα τον πόνο μου

σε τόξα ασημένια 

βροχής που δεν σταμάτησε 

να παίζει με τα χτένια 

Με πήρες μες στα χέρια σου

κι όλη η πλάση δείχνει 

σταυραετός που αψηφά 

τους νόμους με το νύχι 

Καρφώνεται στον ουρανό 

τη γη δεν πλησιάζει 

παίρνει νερό απ' τα σύννεφα 

και στα βουνά απαγκιάζει 

Φυγάδευσα τον πόνο μου

σε τόξα ασημένια 

βροχής που δεν σταμάτησε 

να παίζει με τα χτένια