Σταυραετός πετά ψηλά
και χτίζει τη φωλιά του
έχει τα νύχια αργυρά
χρυσάφι τα φτερά του
Ωσάν αυτόν μοιάζεις κι εσύ
και χάνεσαι στα πλάτη
στον ουρανό ζυγίζεσαι
και δεν σε βρίσκει μάτι
Είσαι του ανέμου εσύ κλωστή
κι ανάρια πόντους ρίχνεις
αραχνοΰφαντο πλεκτό
φοράς και μικροδείχνεις
Κοντά σου θέλησα να ρθω
ανάσες να σου δώσω
λίγα απ' τα γήινα να δεις
μήπως και ξεχρεώσω
Πολλά εγώ δεν γύρεψα
μονάχα το φιλί σου
το ταπεινό περπάτημα
να φέρεις στην αυλή σου
Είσαι του ανέμου εσύ κλωστή
κι ανάρια πόντους ρίχνεις
αραχνοΰφαντο πλεκτό
φοράς και μικροδείχνεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου