Μικρός Χριστός

Περικοκλάδα στην αυλή 

ο έρωτας μου μοιάζει 

πάνω στις μάντρες μπλέκεται 

σφιχτή θηλιά που φράζει 

Κοντά μου έρχεσαι κι εσύ 

μ' υγρά τα δυο σου χείλη 

ζητάς γωνιά να σταθείς 

αέρα στο μαντήλι 

Κόμπο τον κόμπο μπλέχτηκε 

η ζωή σου στη ζωή μου 

και ένα σώμα γίναμε

ξημέρωμα κι αυγή μου

Όσα κι αν λόγια να σου πω

για πάντα λιγα θα'ναι

είσαι κορμί εσπερινό 

ξόρκι να μην φοβάμαι 

Στα χείλη είσαι προσευχή 

μικρός Χριστός στον κάμπο 

που αγαπάει τα παιδιά 

και ζει μέσα στο θαμπός 

Κόμπο τον κόμπο μπλέχτηκε 

η ζωή σου στη ζωή μου 

και ένα σώμα γίναμε

ξημέρωμα κι αυγή μου.