Κόπασε η τρικυμία
βγήκε ο μπάτης στο γιαλό
βγήκε για περιπολία
με σπασμένο το φτερό
Διάβαινε ένα κορίτσι
κι είχε τα μαλλιά λυτά
την πλησίασε ένα κύμα
να της πει τα μυστικά
Να της πει πως το τραγούδι
ειν' το μόνο γιατρικό
την καρδιά πώς αλαφρώνει
παίρνει πέρα τον καημό
Ο καημός κι αν ειν' μαχαίρι
και βαθιά μέσα μας ζει
μαγικά του κάνει ο μπάτης
τον τραβά απ' τη λαβή
Τρέχει αίμα που κοχλαζει
μα η αύρα τ' αψηφά
βγαίνει στη στεριά μοιράζει
αγκαλιές και δύο φιλιά
Να της πει πως το τραγούδι
ειν' το μόνο γιατρικό
την καρδιά πώς αλαφρώνει
παίρνει πέρα τον καημό.
Δεν ξέρω τι λες αλλά εγώ το σιγοψυθίριζα με νότες, ναι με νότες σαν λαϊκο τραγούδι, έχοντας φτιάξει στο μυαλό μου την πρώτη μελωδία. Γμτ τι να σου κάνω που δεν μπορώ να καταγράψω σε νότες να πάμε για σύνθεση στο ποίημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ όμορφο, Ελένη μου.
Χαίρομαι που σου άρεσε
ΑπάντησηΔιαγραφή